Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος

Π.Ε.Α.Π.Σ.

Μία φιλόξενη κυψέλη για όλους τους συνταξιούχους του Πυροσβεστικού Σώματος και τις οικογένειές τους.

Ο ΚΡΙΝΟΣ ΤΩΝ ΜΥΘΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ και Ο ΚΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

17-04-2024, Ω/20:25′

Το κρίνο της Παναγίας ή lilium candidum είναι θρησκευτικό σύμβολο από αρχαιοτάτων χρόνων. Στη Μινωική Κρήτη, σε τοιχογραφίες, όπως στον Πρίγκηπα με τα κρίνα, καθώς και στη Θήρα βρίσκουμε σε στυλιζαρισμένη μορφή πανέμορφους κρίνους. Επίσης ωραιότατες απεικονίσεις έχουμε σε διακόσμηση μυκηναϊκών όπλων με σκηνές κυνηγιού. Και όπως είναι φυσικό, στην ελληνική μυθολογία ο κρίνος έχει τη δική του ιστορία:

Ο Ηρακλής, ο θρυλικός μας ήρωας ήταν ως γνωστόν, γιος και της Αλκμήνης και του Δία, ο οποίος είχε πάρει τη θέση του άντρα της, Αμφιτρύωνα, του βασιλιά της Θήβας.

Όταν γεννήθηκε ο Ηρακλής, ο Δίας θέλησε να τον κάνει αθάνατο. Θα έπρεπε γι’ αυτό το λόγο, το βρέφος να πιεί γάλα θεϊκό, δηλαδή να θηλάσει μια θεά. Ποια θα ήταν όμως αυτή που θα δεχόταν να το κάνει;

Σκέφτηκε την Ήρα. Πώς όμως να της ομολογήσει ότι ο Ηρακλής ήταν δικό του παιδί! Όχι μόνο θα αρνιόταν, αλλά θα προσπαθούσε και να εξαφανίσει το βρέφος.

Ένα βράδυ την πότισε με γλυκό κόκκινο κρασί και καθώς η Ήρα αποκοιμήθηκε μισομεθυσμένη, ο Δίας πέταξε έως τη Θήβα, πήρε το βρέφος από την κούνια του και το έφερε στον Όλυμπο. Το ακούμπησε πλάι στην κοιμισμένη Ήρα, έτσι ώστε κοιμισμένη να το θηλάσει χωρίς να πάρει είδηση.

Καθώς το μωρό άγγιξε το στήθος της Ήρας, εκείνη μισοξύπνησε, κατάλαβε ότι κάτι ύποπτο είχε συμβεί και θυμωμένη φώναξε το Δία να της εξηγήσει.

Καθώς σηκώθηκε απότομα, το γάλα ξέφυγε από το στήθος της και τινάχτηκε μακριά. Όσες σταγόνες πήγαν ψηλά στον ουρανό έγιναν ο γνωστός μας Γαλαξίας, όσες έπεσαν κάτω στη γη μεταμορφώθηκαν σε κρίνους.

Γι αυτό και το λουλούδι αυτό ήταν το αγαπημένο της Ήρας και με αυτό στόλιζαν τους ναούς και τα αγάλματά της.

Ο κρίνος παρέμεινε το σύμβολο της αγνότητας μέσα στα βάθη των αιώνων

Η ελληνική ονομασία του κρίνου είναι Λείριον. Οι κρίνοι είναι βολβώδη φυτά με ψηλό βλαστό και άνθος στην κορυφή. Τα περισσότερα είδη κρίνων ανθίζουν άνοιξη και ορισμένα προς το τέλος του καλοκαιριού.

Στην Ελλάδα υπάρχουν πέντε είδη κρίνων, τα περισσότερα στη Βόρεια Ελλάδα. Το γνωστότερο είδος είναι το Λείριον το πάλλευκον , Lilium candidum (κρινάκι της Παναγίας).

Όμορφο είδος και ενδημικό είναι το Λείριον της Ροδόπης.

Υπάρχει επίσης το λευκό κρινάκι της άμμου (επιστ. Pancratium maritimum), ή κρίνος της Κνωσού που κατακλύζει τους αμμόλοφους της Κρήτης κάθε χρόνο, από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο και είναι προστατευόμενο είδος.

Φίλες και φίλοι, η Άνοιξη ήρθε νωρίτερα φέτος κι όσοι έχουν στον κήπο ή στο μπαλκόνι τους κρινάκι της Παναγίας, στη θέα του δεν μπορεί παρά να γαληνεύουν και να μαγεύονται από την ομορφιά του.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια προσωπική ιστορία με τους κρίνους της Παναγίας. Πριν από λίγα χρόνια, στον περίπατό μου καθημερινά, συναντούσα έναν ηλικιωμένο με την αγαπημένη του σύζυγο, που με περίσσιο μεράκι και παρά το προχωρημένο της ηλικίας τους και τα προβλήματα υγείας που είχαν, φρόντιζαν τον ολάνθιστο κήπο τους σε μια παλιά μονοκατοικία που έμεναν. Ο θαυμασμός μου για την αμοιβαία αγάπη τους τόσο μεταξύ τους όσο και για τα λουλούδια τους, μας έφερε πιο κοντά, έτσι ώστε να ανταλλάσσουμε και δυο κουβέντες. Ένα χειμωνιάτικο πρωί, ο παππούς, μόνος του αυτή τη φορά, μετά την καθιερωμένη μας καλημέρα, μου πρόσφερε μια τσάντα. Στην απορία μου τι περιέχει επέμενε να την πάρω. Ήταν οι βολβοί από τα κρινάκια μου είπε. Και έπρεπε να τα φυτέψω και να τα χαρίσω όπου η καρδιά μου ήθελε. Στην αμηχανία μου επέμενε, κοιτώντας με βαθιά στα μάτια με τρόπο που δεν σήκωνε αντιρρήσεις.

Μετά από ένα μήνα, λόγω απουσίας μου, πέρασα ξανά από το σπίτι. Ήταν κλειστό. Γείτονες μου είπαν πως το ζευγάρι είχε πεθάνει δυο βδομάδες πριν. Με τρεις μέρες διαφορά ο ένας από τον άλλον. Το σπίτι ερήμωσε. Ο κήπος μαράθηκε. Μα οι βολβοί φυτεύτηκαν και χαρίστηκαν. Από τότε κάθε Άνοιξη, στους κήπους τριών σπιτιών, ανθίζουν εκείνοι οι κρίνοι. Κι οι περαστικοί, αφήνουν για λίγο τις έγνοιες τους, στέκονται και θαυμάζουν. Θαρρώ πως δεν είναι μόνο για τα πανέμορφα λουλούδια. Είναι και για την αγάπη που τα φρόντισε, που αψηφά το χρόνο. Και ναι, είχε δίκιο ο Ντοστογιέφσκι. «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο».

Εύχομαι σε όλους Υγεία και να έχουμε μια θαυμαστή εβδομάδα.

ΒΑΣΩ ΔΕΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ

Related Articles

Stay Connected

567ΥποστηρικτέςΚάντε Like

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ