11-01-2026, Ω/08:20′
Με τον πυροσβεστικό εθελοντισμό ασχολούμαι ενεργά από το 2014.
Με την Πανελλήνια Ένωση Εθελοντών Πυροσβεστικού Σώματος από το 2015.
Ξεκίνησα ως απλό μέλος και έφτασα σήμερα να διατηρώ την άκρως τιμητική θέση του Αντιπροέδρου αυτού του οργανισμού. Όλα αυτά τα χρόνια βρίσκομαι στον σκληρό πυρήνα της διοίκησης της Ένωσης, έχοντας λάβει μέρος σε όλες τις διεργασίες που αφορούν στην αναβάθμιση του θεσμού του Εθελοντή Πυροσβέστη στην Ελλάδα, καθώς και σε όποια άλλη διαδικασία είχε άμεση σχέση με την Ένωση, τον θεσμό και γενικότερα την προσπάθεια να μπορέσει η χώρα μας να φτάσει να ανταγωνίζεται τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες στην κουλτούρα που έχουν διαμορφώσει γύρω από τον πυροσβεστικό εθελοντισμό.
Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν, έχω παραβρεθεί σε κάθε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, είτε με την εκάστοτε φυσική ηγεσία, είτε με την πολιτική ηγεσία, είτε και με κάθε πολιτικό, πολιτειακό ή μη παράγοντα ο οποίος δέχτηκε να «βοηθήσει» στην λεγόμενη αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό του θεσμού.
Παράλληλα, σε στενή συνεργασία με όλα τα υπόλοιπα μέλη της διαχρονικά διοικητικής διάρθρωσης της Ένωσης, αλλά κυρίως με δύο ανθρώπους που έχουν καταθέσει πλέον των 20 ετών τα δικά τους διαπιστευτήρια στην προσπάθεια αυτή, με τεράστιο κόπο εκπονήσαμε ένα πολύ μεγάλο έργο.
Αυτό το έργο, 140 σελίδων, αφορά στην αναδιάρθρωση της δομής που έχει σήμερα ο θεσμός μας και στον εκσυγχρονισμό του Έλληνα Εθελοντή Πυροσβέστη. Αφορά στην αφομοίωσή μας από το ΠΣ, ώστε να μην αποτελούμε ξένο σώμα – πράγμα που, ύστερα από πλέον των 30 ετών ζωής του εθελοντισμού στο Π.Σ., συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Να μην αντιμετωπιζόμαστε ως «εμείς και εσείς» από μεγάλη μερίδα των αμειβόμενων πυροσβεστών και να μην αποτελούμε βάρος για το Επιτελείο του Αρχηγείου, θεωρώντας πάρεργο ό,τι έργο εισφέρουμε στην Πολιτική Προστασία του τόπου μας.
Το πόνημα αυτό το καταθέσαμε σε διάφορες βαθμίδες της φυσικής ηγεσίας, διαχρονικά, εισπράττοντας πάντα την αμέριστη συμπαράσταση από τους εκάστοτε Αρχηγούς, μηδενός εξαιρουμένου, καταλήγοντας δυστυχώς πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα: άδειες υποσχέσεις και τρύπιες ελπίδες.
Το ίδιο πόνημα το καταθέσαμε και στις εκάστοτε προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες του νεοσύστατου Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, είτε στους ίδιους τους Υπουργούς, είτε στους αρμόδιους Υφυπουργούς και Γενικούς Γραμματείς.
Φυσικά το αποτέλεσμα δεν είχε καμία διαφορά.
Στις απαρχές του 2025, αναλαμβάνοντας την ηγεσία του Υπουργείου ο νυν Υπουργός, ξεκινήσαμε και πάλι την ίδια προσπάθεια να επικοινωνήσουμε την ανάγκη να μας ακούσουν, να μας δουν και να αφουγκραστούν την ανάγκη πραγματικής και βαθιάς παρέμβασης στο νομικό πλαίσιο που αφορά στον πυροσβεστικό εθελοντισμό. Η αλήθεια είναι πως η προσέγγιση που αντιμετωπίσαμε ήταν εντελώς διαφορετική από κάθε άλλη του παρελθόντος.
Πράγματι τον περασμένο Μάιο, σε μία πολύ ουσιαστική συνάντηση, με τον Υπουργό και όλους τους καθ’ ύλην αρμόδιους πολιτειακούς και υπηρεσιακούς παράγοντες, λάβαμε μέρος σε μία πολύ ουσιαστική συζήτηση για να εκθέσουμε τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μας και εισπράξαμε ένα πάρα πολύ θερμό κλίμα κατανόησης από την πλευρά του Υπουργού. Μάλιστα, καταθέτοντας το έντυπο πόνημα 140 σελίδων, μας ζητήθηκε να το καταθέσουμε και σε επεξεργάσιμη μορφή για να το επεξεργαστούν οι νομικοί του Υπουργείου και να δρομολογηθεί η ενσωμάτωσή του στην επικείμενη τροποποίηση στο νομικό πλαίσιο που αφορά στο Πυροσβεστικό Σώμα.
Θυμάμαι, φύγαμε τότε με έναν διαφορετικό ενθουσιασμό, γιατί αισθανθήκαμε πως για πρώτη φορά κάτι πάει να αλλάξει στον θεσμό και πως επιτέλους κάτι καλό αρχίζει να φαίνεται.
Έκτοτε, με την πάροδο του χρόνου, πολλές φορές προσπαθήσαμε να πάρουμε μία εικόνα της προόδου των αιτημάτων μας.
Αλλά εις μάτην…
Κάποια στιγμή, περί τον μήνα Σεπτέμβριο, από τον πλέον στενό συνεργάτη του Υπουργού, λάβαμε τη διαβεβαίωση πως «Μην ανησυχείτε. Το 90% των προτάσεών σας έχει γίνει αποδεκτό. Μάλιστα, μόλις έχουμε έτοιμο το κείμενο, θα σας το στείλουμε να το δείτε και εσείς και να κάνετε τις απαραίτητες μικροδιορθώσεις». Χαράς Ευαγγέλια από μέρους μας. Επιτέλους, να που βρέθηκε μία ηγεσία να μας κατανοήσει.
Πέρασε ο Σεπτέμβρης, πέρασε ο Οκτώβρης, ήρθε ο Νοέμβρης και μία ημέρα του Δεκέμβρη πέφτει στα χέρια μας, από άσχετη με το υπουργείο πηγή, η σκαλέτα του επικείμενου νομοσχεδίου, όπου από τις 44 προτάσεις των 140 σελίδων, τα μόνα που συμπεριλήφθηκαν ήταν η αύξηση του ορίου ηλικίας αφυπηρέτησης από τα 60 στα 65 έτη και η ήσσονος σημασίας νομοτεχνική διόρθωση που δίνει τη δυνατότητα σε εθελοντή πυροσβέστη να παρέχει έκτακτα και προσωρινά υπηρεσίες σε έτερη της μητρικής του Υπηρεσίας, αν το αιτηθεί.
Όλα τα υπόλοιπα, συμπεριλαμβανομένων των πολύ κρίσιμων προτάσεων, όπως η μεταφορά μας ως έμψυχο δυναμικό από τη Διεύθυνση Οργάνωσης και Ασφάλειας του ΑΠΣ στην Διεύθυνση Προσωπικού (όπου θα έπρεπε εξ αρχής να ανήκουμε ως έμψυχα όντα και όχι να μας έχουν τοποθετήσει μαζί με τα κτήρια και τα οχήματα), ή η συμπερίληψή μας στο Προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος, όπου ανήκουν όλοι οι υπόλοιποι πυροσβέστες, καθώς και οι πολιτικοί υπάλληλοι, αλλά όχι εμείς, (γιατί δεν θα πρέπει – κατά τα φαινόμενα – να αναφερόμαστε ως προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος, για προφανείς λόγους), πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων.
Προσπαθήσαμε εκ νέου, έστω και την τελευταία στιγμή, να προλάβουμε το κακό που ήδη είχε δρομολογηθεί και πάλι επικοινωνήσαμε με τους στενούς συνεργάτες του Υπουργού, κατ’ αρχάς για να επισημάνουμε τα παραπάνω και κατά δεύτερον για να απαιτήσουμε πλέον μία ακόμα συνάντηση μαζί του μήπως και σώσουμε την τελευταία στιγμή κάτι, για την οποία λάβαμε σαφή διαβεβαίωση πως θα πραγματοποιηθεί ενδιάμεσα στις γιορτές των Χριστουγέννων.
Πάλι εισπράξαμε διαβεβαιώσεις πως τα αιτήματά μας συμπεριλήφθηκαν σχεδόν στο σύνολό τους και μάλιστα μας έστειλαν και επίσημα πλέον το επικείμενο νομοσχέδιο για να το δούμε ιδίοις όμμασι και να συμπεριλάβουμε σε αυτό ό,τι επιπλέον θέλουμε και να το επιστρέψουμε για να βγει στη διαβούλευση.
Πράγματι, το λάβαμε και φυσικά, παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις για το αντίθετο, αυτό δεν είχε καμία απολύτως διαφορά από το αρχικό κείμενο που είχαμε δει λίγο καιρό πριν.
Αποφασίσαμε τότε να ενσωματώσουμε τις πιο σημαντικές από τις προτάσεις μας σε αυτό το κείμενο και να τους το στείλουμε άμεσα για να μην χαθεί πολύτιμος χρόνος, αναμένοντας τη συνάντηση με τον Υπουργό για να δρομολογήσουμε τις υπόλοιπες προτάσεις σε μία εκ βάθρων αναμόρφωση του ν.4029/2011 που μας αφορά.
Σήμερα λοιπόν, αναρτήθηκε στη Δημόσια Διαβούλευση η “Ενεργή Μάχη”.
Το ποτήρι της κοροϊδίας πλέον ξεχείλισε…
Δεν ξέρω αν θα είναι Ενεργή, αλλά Μάχη πρέπει να είναι!!!
(fb) Παύλος Κόκκος
Λίγα ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΣΧ:
Το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας ισχυρίζεται ότι το ΝΣΧ «εισάγει μια συνολική μεταρρύθμιση του συστήματος πολιτικής προστασίας και δασοπυρόσβεσης, μετατοπίζοντας το βάρος από την αποσπασματική αντίδραση στην οργανωμένη πρόληψη, την επιστημονικά τεκμηριωμένη απόφαση και τη θεσμική λογοδοσία». Καθιερώνει το «Στρατηγικό Σχέδιο Διαχείρισης Δασικών Πυρκαγιών με 10ετή διάρκεια που θα ευθυγραμμίζεται με τα διεθνή πρότυπα, καθιερώνει ειδικά σχέδια πρόληψης σε όλα τα επίπεδα με την εφαρμογή της προδιαγεγραμμένης καύσης και την ελεγχόμενη βόσκηση ως μέτρο πρόληψης».Ειναι, όμως, έτσι τα πράγματα;
Η προδιαγεγραμμένη καύση, δεν είναι ” νέα μέθοδος” Είναι γνωστή και εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια.. Είναι, ίσως, αναγκαία ανάλογα με το είδος των δασών (απαγορευτική εν πολλοίς στα ” μικτά” δάση της χώρας μας), μέσα σε ένα πλαίσιο ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας των δασών από επιστημονικά καταρτισμένες δασικές υπηρεσίες με έμφαση στη δασοπονική διαχείριση (σχέδια, αραιώσεις, αναδασώσεις, βόσκηση με σχέδιο, ζώνες μίξης, μόνιμη παρουσία). Από μόνη της δεν αποτελεί το εργαλείο εκείνο που εξασφαλίζει την προστασία των δασών και τη μείωση της καύσιμης ύλης, πέρα από την επικινδυνότητά εφαρμογής της και την υποβάθμιση της οικολογικής ισορροπίας από τη διάβρωση των εδαφών, την μη φυσική αναγέννηση και αναδάσωση.
Η «στρατηγική ανθεκτικότητας» που εφαρμόζεται και στην πολιτική προστασία της χώρας μας, δεν είναι “αθώα” και εντάσσεται στην ικανότητα της διατήρησης της «συνέχειας διακυβέρνησης» και της «ασφάλειας κρίσιμων υποδομών». Αξιολογείται κατ’ έτος από την Ε.Ε. στην πολιτική «υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων» και στην «ασφάλεια κρίσιμων υποδομών». Αξιοποιείται σε κάθε είδους παρέμβαση με πρόσχημα τις φυσικές καταστροφές, τη λεγόμενη ανθρωπιστική κρίση, πολέμους, τρομοκρατικές ενέργειες κ.λπ.
Η εκχώρηση σε ιδιώτες κρίσιμων ψηφιακών υποδομών (ΕΜΥ, Αστεροσκοπείο, υδρολογικά και σεισμολογικά ινστιτούτα, δασικοί και άλλοι θεματικοί χάρτες, κτηματολόγιο), μέσω της δημιουργίας του «Πληροφοριακού Συστήματος Διαχείρισης Κινδύνων και Πρόληψης», δημιουργεί ζητήματα ασφάλειας και μετατρέπει τους κρατικούς φορείς που τα δημιούργησαν και τα διαχειρίζονταν σε “πελάτες”.
Στις υπόλοιπες ενότητες του ΝΣΧ επιχειρείται αναβάθμιση της Πυροσβεστικής Ακαδημίας, της ΔΑΕΕ και ρύθμιση θεμάτων εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας της Πολιτικής Προστασίας και του Π.Σ., τα οποία θα πρέπει να εξετασθούν λεπτομερειακά.
Συμπερασματικά το ΝΣΧ βρισκεται πολύ πίσω από τις ανάγκες για πραγματική πρόληψη και καταστολή των πυρκαγιών των δασών της χώρας μας, μέσα από ένα ενιαίο φορέα δασοπροστασίας με δεδομένες και τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού τόσο του Π.Σ όσο και της Δασικής Υπηρεσίας.
Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος θα τοποθετηθεί στη δημόσια διαβούλευση και θα ανακοινώσει τις απόψεις της το συντομότερο δυνατόν. (Σ.Θ)
