21-09-2026, Ω/09:20′
Γ. Γεραπετρίτης: Εκτιμά γενίκευση των συγκρούσεων και ότι η κούρσα των εξοπλισμών θα οδηγήσει σ’ έναν πολύ σοβαρό πόλεμο
«Τόσο η ανερχόμενη όσο και η υφιστάμενη δύναμη, ανησυχούν ιδιαίτερα για την κατάσταση, είναι υπερεξοπλισμένα και αυτή η υπερεξοπλιστική κούρσα θα οδηγήσει τελικά σε έναν πολύ σοβαρό πόλεμο», ανέφερε μεταξύ άλλων ο υπ. Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, στην ομιλία του στο Munk School of Global Affairs and Public Policy του Πανεπιστημίου του Τορόντο, την Παρασκευή.
Στην εκδήλωση με θέμα «Ο ερχομός μιας νέας γεωπολιτικής περιόδου» ο κ. Γεραπετρίτης, που είναι υπουργός σε μία κυβέρνηση που εμπλέκεται στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της αστικής τάξης, δεν έμεινε σε «εκτιμήσεις», αλλά ανέδειξε και ζητήματα που ουσιαστικά αφορούν τα επόμενα βήματα της εμπλοκής μέσα σε ένα περιβάλλον έντονων αντιθέσεων και εντός του ευρωατλαντικού στρατοπέδου.
Ξεκινώντας την ομιλία του είπε χαρακτηριστικά: «Θεωρώ ότι τα τελευταία τρία χρόνια αποτέλεσαν μια απόλυτη καταστροφή από γεωπολιτικής άποψης. Κάθε τι που θα μπορούσε να πάει στραβά, στην ουσία πήγε πράγματι στραβά. Εκτιμώ ότι είναι ίσως η χειρότερη περίοδος για να είναι κανείς Υπουργός Εξωτερικών μιας μικρομεσαίας χώρας όπως η Ελλάδα. Και – σαν να μην έφτανε αυτό – η Ελλάδα είχε το μεγάλο προνόμιο να αποτελεί μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, ως εκλεγμένο μέλος. Αν γνώριζα ότι θα βρισκόμασταν σε μια τόσο ταραχώδη περίοδο, προφανώς δεν θα είχαμε θέσει υποψηφιότητα και δεν θα είχαμε κάνει εκστρατεία για να γίνουμε μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας».
Φυσικά στις 24 Αυγούστου ο κ. Γεραπετρίτης πανηγύριζε για το γεγονός ότι «Η Ελλάδα για πρώτη φορά έχει καταστεί σε πάροχο ασφαλείας», στέλνοντας φρεγάτες και μαχητικά αεροσκάφη εκτός συνόρων, συμμετέχοντας σε ιμπεριαλιστικές αποστολές και πολεμικά αλισβερίσια για να εξασφαλίσουν μερίδιο από την ματωμένη λεία οι ελληνικοί επιχειρηματική όμιλοι.
Συνεχίζοντας εξέφρασε τη γνώμη πως «για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουμε μια σειρά από συνθήκες που συντρέχουν σωρευτικά και ταυτόχρονα» για να συνεχίσει λέγοντας πως «στην πραγματικότητα, έχουμε τον μεγαλύτερο αριθμό ένοπλων συγκρούσεων παγκοσμίως από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».
Ο υπ. Εξωτερικών αναφέρθηκε σε συνθήκες μίας εποχής που κλιμακώνεται ο κάθε είδους ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Σε συνθήκες που ο πόλεμος δίνει τον τόνο σε κάθε εξέλιξη της ζωής. «Για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε ένα μείζον ζήτημα ενεργειακής ανασφάλειας» είπε χαρακτηριστικά για να προσθέσει ζητήματα όπως η «επισιτιστική ασφάλεια», την εκτίμηση του σχετικά με το ότι «εάν υπάρξει Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, αυτός θα αφορά την κατανομή των υδάτινων πόρων», ενώ επέλεξε να προσδιορίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη ως παράγοντα που την επόμενη χρονιά θα επιδράσει στις επερχόμενες 8 αναμετρήσεις για τα αστικά κοινοβούλια χωρών της ΕΕ.
Στη συνέχεια αφού κατέγραψε πλευρές που τελικά αφορούν την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ΗΠΑ και «συμμάχων» τους από άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, υποκριτικά και προκλητικά έθεσε το θέμα ως εξής: «η επικράτηση της ισχύος έναντι οποιασδήποτε θεμελιωμένης σε αρχές παγκόσμιας τάξης, αποτελεί απλώς μια μεταβατική περίοδο ή πρόκειται να αποτελέσει τη νέα κατάσταση των διεθνών σχέσεων». Λέμε υποκριτικά και προκλητικά καθώς η κυβέρνηση της πολεμικής εμπλοκής με την στήριξη όλων των κομμάτων του συστήματος έχει στηρίξει κάθε χυδαίο πρόσχημα για τις εγκληματικές επιθέσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ από τα αίσχη στη Βενεζουέλα μέχρι το Ιράν και τη γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Να σημειωθεί πως ο κ. Γεραπετρίτης θέλησε να μιλήσει για τον ρόλο και τους «κανόνες λειτουργίας» του ΟΗΕ υιοθετώντας ουσιαστικά την «κριτική» που γίνεται από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και τον σφαγέα Νετανιάχου. Στάθηκε αναλυτικά στο ζήτημα του «βέτο» αναδεικνύοντας τελικά αντιθέσεις που υπάρχουν στην ΕΕ για την στήριξη του αντιδραστικού καθεστώτος του Κιέβου. Συγκεκριμένα είπε πως «κάθε ένα από τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαθέτει ένα μεμονωμένο δικαίωμα βέτο. Μπορεί, έτσι απλά, να μπλοκάρει την απόφαση. Το αποτέλεσμα ήταν ότι στην Ευρώπη δεν μπορέσαμε να λάβουμε μια αποτελεσματική απόφαση για την Ουκρανία, επειδή μεταξύ των 27 υπήρχαν ορισμένα κράτη που ήταν θεμελιωδώς αντίθετα στην καταδίκη της Ρωσίας για όσα συνέβησαν».
Κάνοντας «παραλληλισμούς» με την εποχή των αστικών επαναστάσεων στην Ευρώπη και πολέμους μεταξύ κρατών στις αρχές του 19ου αιώνα δήλωσε ότι «Αναμένουμε, λοιπόν, μια συνολική αλλαγή παραδείγματος στη νέα εποχή; Αισθάνομαι ότι κινούμαστε με ταχύτητα προς μια εντελώς νέα, διαφορετική προσέγγιση και βλέπετε ότι αυτή η προσέγγιση επηρεάζει θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη γεωπολιτική».
Στη συνέχεια επικαλούμενος και αυτός την «παγίδα του Θουκιδίδη» – αφορά το αναπόφευκτο του πολέμου μεταξύ της «παραδοσιακής» και της «αναδυόμενης» δύναμης – υπερθεμάτισε για την αύξηση των πολεμικών δαπανών.
Μιλώντας για την δίνη που ρουφά τα καπιταλιστικά κράτη και τις λυκοφιλίες τους είπε πως «Επειδή και τα δύο κράτη, τόσο η ανερχόμενη όσο και η υφιστάμενη δύναμη, ανησυχούν ιδιαίτερα για την κατάσταση, είναι υπερεξοπλισμένα και αυτή η υπερεξοπλιστική κούρσα θα οδηγήσει τελικά σε έναν πολύ σοβαρό πόλεμο. Ή θα επικρατήσουν τα ισχυρά κράτη και θα διαμορφωθεί μια εντελώς διαφορετική διεθνής αρχιτεκτονική ασφάλειας. Αυτή η νέα διεθνής αρχιτεκτονική είναι ακόμη δύσκολο να προβλεφθεί. Πρόκειται για ζήτημα που προκαλεί πολύ μεγάλη ανησυχία και, σήμερα, υπάρχουν κράτη που προσπαθούν να οικοδομήσουν νέες συμμαχίες, καταργώντας ουσιαστικά τη γεωγραφία, όπως ανέφερα. Βλέπετε τον Καναδά να προσπαθεί να προσεγγίσει την Ευρώπη, να προσεγγίσει την Ινδία, να προσεγγίσει την Αφρική. Γιατί; Επειδή πρέπει να αναπτυχθούν νέες διεθνείς συνέργειες».
alt.gr
