19-06-2026, Ω/23:05′

Κάπου στο 1975, ψηφίστηκε ο μοναδικός νόμος του ελληνικού κράτους που δεν έχει αλλάξει ποτέ….

Είναι ο νόμος που ορίζει το (ανύπαρκτο) φορολογικό πλαίσιο του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

(….. παρόλο που αυτά βασίζονται σε υπαρκτά νομικά προνόμια της ελληνικής ναυτιλίας, περιέχουν σημαντικές ανακρίβειες, υπερβολές και λανθασμένα δεδομένα…δες στο τέλος…)

Για να είναι δε βέβαιοι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες του κράτους ότι δε θα βρεθεί κάποτε, κάποιος που μπορεί να του περάσει η ασύλληπτη ιδέα να τροποποιήσει τον νόμο, τον συνέδεσαν με το άρθρο 107 του Συντάγματος, δίνοντας του αυξημένη ισχύ και δυνατότητα αλλαγής μόνο μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης.

Σύμφωνα με αυτό το νόμο, οι πλοιοκτήτες απολαμβάνουν πάνω – κάτω 57 φοροαπαλλαγές.

Ένα πλοίο 20.000 κόρων, πληρώνει φόρο γύρω στα 3.000 ευρώ, πολύ λιγότερα δηλαδή από ένα περίπτερο.

Σύσσωμο το εφοπλιστικό κεφάλαιο, συνεισφέρει στον κρατικό προϋπολογισμό λιγότερα απο τους ναυτεργάτες που δουλεύουν στα πλοία τους.

Σπίτια, γραφεία, κότερα, οτιδήποτε άλλο, είναι στο όνομα της ναυτιλιακής εταιρίας, δεν είναι υπόχρεο σε φορολόγηση.

Και να θυμάστε.

Ο 13ος μισθός και η σύνταξη, μπορεί να τινάξουν τον προϋπολογισμό στον αέρα…..

1. Νόμος 27/1975 δεν έχει αλλάξει ποτέ. (..ανακρίβεια, υπερβολή..)

Ο Νόμος 27/1975 («Περί φορολογίας πλοίων») έχει τροποποιηθεί δεκάδες φορές από την ψήφιση του μέχρι σήμερα. Μερικές από τις πιο πρόσφατες και σημαντικές αλλαγές περιλαμβάνουν:

– Νόμος 4110/2013: 

– Επιβολή φόρου και σε πλοία με ξένη σημαία που διοικούνται από την Ελλάδα.

– Συνυποσχετικό  Ελλήνων Εφοπλιστών & Κράτους (2013-2018): 

– Θεσμοθέτηση οικειοθελούς πρόσθετης εισφοράς των εφοπλιστών.

Πρόσφατα Φορολογικά Νομοσχέδια (2025/2026):

Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη αναδιάρθρωση του υπολογισμού των φόρων, ειδικά για τα πλοία δεύτερης κατηγορίας, και αναπροσαρμογή των συντελεστών φόρου και εισφορών.

2. Η σύνδεση με το Άρθρο 107 του Συντάγματος

Είναι αλήθεια ότι το Άρθρο 107 του Συντάγματος προστατεύει τη νομοθεσία (ειδικά το Ν.Δ. 2687/1953) που αφορά την προστασία των κεφαλαίων εξωτερικού που επενδύονται στη ναυτιλία, δίνοντάς της αυξημένη τυπική ισχύ.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο νόμος δεν αλλάζει.

Όπως έχει αποφανθεί το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και η νομική επιστήμη, διατάξεις που δεν αφορούν τον σκληρό πυρήνα της εισαγωγής κεφαλαίων (π.χ. διαχειριστικές εταιρείες, φορολογία ορισμένων κατηγοριών) μπορούν να τροποποιηθούν και τροποποιούνται κανονικά με απλό νόμο της Βουλής.

3. Το «ανύπαρκτο» φορολογικό πλαίσιο και οι 57 φοροαπαλλαγές.

Το φορολογικό πλαίσιο δεν είναι ανύπαρκτο, αλλά βασίζεται στο διεθνώς αναγνωρισμένο σύστημα Φόρου Χωρητικότητας (Tonnage Tax).

Οι πλοιοκτήτες δεν φορολογούνται επί των πραγματικών τους κερδών, αλλά με βάση τους κόρους (χωρητικότητα) και την ηλικία του πλοίου.

Ο αριθμός «57 φοροαπαλλαγές» προκύπτει από παλαιότερες καταμετρήσεις τεχνικών απαλλαγών (π.χ. απαλλαγή από τέλη χαρτοσήμου, φόρους μεταβίβασης κατά τη νηολόγηση κ.λπ.).

Το σύστημα αυτό δεν αποτελεί ελληνική παγκόσμια αποκλειστικότητα. 

Εφαρμόζεται με παρόμοιο τρόπο σχεδόν σε όλες τις μεγάλες ναυτιλιακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. Μάλτα, Κύπρος, Γερμανία, Ολλανδία) και του κόσμου, προκειμένου να μην μεταφέρουν οι εφοπλιστές τα πλοία τους σε σημαίες ευκαιρίας (Λιβερία, Παναμάς).

4. Πληρώνει ένα πλοίο λιγότερα από ένα περίπτερο;

Η σύγκριση είναι λαϊκιστική και οικονομικά άστοχη:

Ένα μεγάλο πλοίο πρώτης κατηγορίας πληρώνει ετήσιο φόρο χωρητικότητας και εισφορές που συχνά ξεπερνούν τις δεκάδες χιλιάδες δολάρια/ευρώ ανάλογα με την ηλικία και το μέγεθός του, και όχι απλά «3.000 ευρώ».

Το περίπτερο φορολογείται με βάση το καθαρό του εισόδημα ως ατομική επιχείρηση.

5. Συνεισφορά εφοπλιστών vs Ναυτεργατών…

Σε επίπεδο άμεσων φόρων εισοδήματος, λόγω του Tonnage Tax, οι άμεσοι φόροι που εισπράττει το κράτος από τις πλοιοκτήτριες εταιρείες είναι πράγματι δυσανάλογα χαμηλοί σε σχέση με το μέγεθος του τζίρου τους. 

Ωστόσο, η συνολική συνεισφορά της ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία δεν περιορίζεται στους φόρους:

Αντιπροσωπεύει διαχρονικά περίπου το 7% με 10% του ελληνικού ΑΕΠ.

Εισάγει τεράστια ποσά συναλλάγματος στη χώρα.

Συντηρεί χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ξηρά (γραφεία, τροφοδοσίες, ναυπηγεία, ασφάλειες).

6. Σπίτια, γραφεία και κότερα στο όνομα της εταιρείας

Η χρήση εταιρικών σχημάτων για την αγορά περιουσιακών στοιχείων (όπως σκάφη αναψυχής ή ακίνητα) συμβαίνει σε όλο τον επιχειρηματικό κόσμο παγκοσμίως.

Παρόλα αυτά, το ελληνικό κράτος έχει θεσπίσει τεκμήρια διαβίωσης, φόρους πολυτελούς διαβίωσης και ειδικούς φόρους ακινήτων για να περιορίσει τη φοροαποφυγή μέσω εικονικών εταιρικών ιδιοκτησιών, ενώ οι πρόσφατοι νόμοι εξαιρούν ρητά τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής από τις ναυτιλιακές φοροαπαλλαγές.

(fb) Στέλιος Κόνδυλας