21-10-2025, Ω/20:10′
Μετά και την πρόσφατη έκδοση του ΦΕΚ με την διαδικασία πρόσληψης Μονίμων Πυροσβεστών (υπό τον μανδύα της νέας κατηγορίας “Πυροσβέστης επί θητεία”) οι οποίοι θα ασκούν καθήκοντα οδηγού πυροσβεστικών οχημάτων, επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά η αποτυχία της Πυροσβεστικής Ακαδημίας και του Σώματος κατ’ επέκταση, να εκπαιδεύσει ως οδηγούς τους Δόκιμους Πυροσβέστες που εισάγονται στην Πυροσβεστική Ακαδημία μέσω Πανελλήνιων.
Την σπουδή για να προσλάβουν έτοιμους οδηγούς επιβεβαιώνει η πολύ υψηλή μοριοδότηση που θα λαμβάνουν για κάθε μήνα προϋπηρεσίας στο τιμόνι. Όπως είχα αναλύσει και σε παλαιότερη ανάρτησή μου το ζήτημα των οδηγών είναι και ειδικό και κρίσιμο. Απαιτεί δεξιότητες που αναπτύσσονται σταδιακά και αντίληψη που «χτίζεται» στο δρόμο — όχι στη θεωρία. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι τον οδηγό μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις και ως μάχιμο, ενώ τον μάχιμο δεν μπορείς να τον βάλεις στο τιμόνι.
Με αυτά και με αυτά, λοιπόν, ξανάνοιξε το μονοπάτι του παλιού μοριοδοτούμενου συστήματος προσλήψεων (προ πανελληνίων) που, καλώς ή κακώς, ήταν σαφώς πιο συμβατό. Παράλληλα όμως επειδή δεν μπορούμε να παραδεχτούμε ότι το σύστημα των προσλήψεων μέσω Πανελλήνιων απέτυχε
– καθώς το μόνο που κάνει είναι να ετοιμάζει έναν «ακαδημαϊκό» πυροσβέστη, με λίγους να θέλουν να «λερωθούν» – θα πρέπει να κρατήσουμε και αυτό για τα μάτια του κόσμου και για να συντηρούμε τον Τριτοβάθμιο χαρακτήρα της Σχολής.
Και το πρόβλημα λύθηκε με την πρόσληψη ακόμα 600; Τους υπόλοιπους 400 που ανακοινώθηκαν μέχρι τους 1000 δεν τους μετράω γιατί περιλαμβάνει πάγιες προσλήψεις κατ’ έτος, αλλαγή εργασιακού καθεστώτος για ορισμένους καθώς και ειδικό προσωπικό.
Όσο οι φυσικές καταστροφές ηταν σποραδικές και δεν προκαλούσαν έντονο πολιτικό κόστος, τόσο η Πολιτική Προστασία έμενε στην αφάνεια των προτεραιοτήτων. Τα έργα ήταν ελάχιστα, ο σχεδιασμός υποτυπώδης και οι υποδομές πίσω από τις ανάγκες της εποχής. Όσοι παρατηρούσαμε με κριτικό μάτι, το κενό ήταν εμφανές. Ήταν ζήτημα χρόνου να αποκαλυφθεί η γύμνια. Και τελικά, «έσκασε» με καταστροφές, απώλειες και ένα σύστημα που αποδείχθηκε ανέτοιμο.
Σήμερα, οι καταστροφές είναι πλέον συχνές και αυτό δημιουργεί πολιτικό κόστος. Αντί όμως το κόστος αυτό να αποτελέσει “αφύπνιση” για έναν σοβαρό, πολυεπίπεδο επανασχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας, εκ βόθρων που θα έλεγε και ο Φατσέας, αυτό που κυριαρχεί είναι η πολιτική διαχείριση του κόστους. Έτσι, ζούμε σε έναν φαύλο κύκλο: κάθε κρίση συνοδεύεται από άμεσες ανακοινώσεις, «επιτόπιες» εμφανίσεις και μέτρα καθησυχασμού. Επικοινωνία και όχι ουσία.
Υπό αυτό το πρίσμα λοιπόν, η πρόσληψη “fast truck” ακόμη 600 πυροσβεστών, αν και είναι μια τονωτική ένεση για το Σώμα με εφήμερα βέβαια αποτελέσματα, ΔΕΝ εντάσσεται σε κανέναν στρατηγικό σχεδιασμό. Αντιθέτως, μοιάζει περισσότερο με μια συνηθισμένη διαχρονικά τακτική “επιφανειακής επούλωσης” αποφεύγοντας να εισχωρήσει και αυτή την φορά βαθύτερα και να αγγίξει ένα από τα κυριότερα δομικά προβλήματα του Σώματος.
«Too many chiefs and not enough Indians», που λένε και στο χωριό μου.
Οκτώβριος 2025
Δημήτρης Ζέρβας- Εθελοντής Πυρονόμος
