27-07-2026, Ω/16:55′

Πάλι έκρηξη σε ένα εργοστάσιο, στα Εξαμίλια Κορινθίας αυτήν την φορά.

Πάλι ένας νεκρός. Τουλάχιστον. Γίνονται έρευνες για να δουν αν πρόλαβαν να βγουν κι οι υπόλοιποι.

Πάλι κάποιος που δε θα γυρίσει σπίτι του.

Λίγους μήνες μετά τη Βιολάντα, λίγες μέρες μετά την Ελευσίνα.

Και μιλάμε μόνο για εργοστάσια τώρα, ούτε οικοδομές, ούτε ντελίβερι ούτε άλλους τομείς.

Δεν έχουν πιο ξεκάθαρο τρόπο να μας πούνε ότι δεν τους νοιάζουν οι ζωές μας. Δεν τους καίγεται καρφάκι ρε παιδί μου, πώς το λένε; Μετά από τόσα φονικά, τόση δημοσιότητα, αντιδράσεις, και συνεχίζεται στον ίδιο ρυθμό ο χορός του θανάτου. Ούτε τα προσχήματα. Ούτε ο φόβος των Ιουδαίων.

Πόλεμος. Κανονικός και ταξικός. Αυτοί σκοτώνουν. Εμείς θάβουμε.

Η ζωή μας είναι πιο χαμηλά κι από το πιο φτηνό σύστημα ασφάλειας κι από μια βίδα ακόμη.

Κι αντί να είμαστε στους δρόμους, ψάχνουμε ακόμα πιο ευάλωτους να ξεσπάσει εκεί η οργή να ανέβει η χρηματιστηριακή αξία της ζωής μας. Τώρα πιάσαμε τους αυτιστικούς.

Πώς μπορείς να συγχωράς το αίμα; Πώς μπορείς να κοιτάς αλλού;

(fb) Κυκλοθυμικός