06-07-2023, Ω/19:10΄
Πυρόσβεση – μια παγκόσμια “Έξοδος Κινδύνου που Καταρρέει”
Η «Έξοδος Κινδύνου που Καταρρέει», επίσης γνωστή ως «Πυρκαγιά στην Οδό Marlborough», είναι μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του φωτογράφου Stanley Forman της Boston Herald, (τράβηξε πάνω από 10) η οποία κατέκτησε το βραβείο Pulitzer για την Spot News Photography το 1976.
Ήταν 22 Ιουλίου 1975 όταν ξέσπασε φωτιά σε μια από τις πολυκατοικίες στην οδό Marlborough στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης και η 19χρονη Diana Bryant με την δύο ετών, κόρη της Tiare Jones, παγιδεύτηκαν και περίμεναν τους διασώστες στην έξοδο κινδύνου.
Ένας πυροσβέστης, ο Robert O‘Neil, τις προφύλασσε από τις φλόγες καθώς πλησίαζε μια σκάλα για να τις κατεβάσει στο έδαφος. Αυτός θα ήταν ο πρώτος που θα έμπαινε στη σκάλα και έδωσε εντολή στη Diana να του περάσει την Tiare μόλις βρισκόταν στην κατάλληλη θέση αλλά…
Είχε μόλις αρχίσει να ανεβαίνει στη σκάλα όταν κατέρρευσε η έξοδος κινδύνου, παίρνοντας μαζί της την Diana και την Tiare. Η Diana Bryant σκοτώθηκε από την πτώση, αλλά η Tiare, που έπεσε πάνω στο σώμα της Diana, επέζησε.
Όταν η φωτογραφία δημοσιεύθηκε, αρχικά υπήρξε μια καθολική επικριτική αντίδραση από το κοινό. Καθώς οι εικόνες γρήγορα εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατηγορήθηκαν ότι εισέβαλαν στην ιδιωτικότητα της Diana Bryant.
Παρά τη διαμάχη γύρω από τη φωτογραφία, η σειρά του Stanley Forman τιμήθηκε με το βραβείο Pulitzer για την Spot News Photography το 1976 και, επιπλέον, πήρε τον τίτλο της World Press Photo of the Year. Ανάγκασε επίσης την πόλη της Βοστόνης, καθώς και πολλές άλλες πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, να αναθεωρήσουν τους νόμους για την πυρασφάλεια.
Σήμερα, η φωτογραφία χρησιμοποιείται ακόμα από ομάδες πυρασφάλειας για την προώθηση των προσπαθειών τους. Το 2005, ο φωτογράφος Stanley Forman εξιστόρησε τα τραγικά γεγονότα που είδε εκείνη την ημέρα, σε συνέντευξή του στο BBC:
«Ήταν 22 Ιουλίου 1975. Ήμουν έτοιμος να φύγω από τα γραφεία της Boston Herald. Εκείνη την ώρα πήραμε μία κλήση για μια φωτιά σε ένα από τα παλαιότερα τμήματα της σειράς των Βικτωριανών σπιτιών της πόλης. Ακολούθησα ένα από τα αυτοκίνητα της πυροσβεστικής. Στο δρόμο φώναζαν να έρθει ένα όχημα με σκάλα επειδή υπήρχαν άνθρωποι παγιδευμένοι στο κτίριο.
Έτρεξα στο πίσω μέρος του κτιρίου και όταν κοίταξα ψηλά υπήρχε μια γυναίκα και ένα παιδί στην έξοδο κινδύνου που ουσιαστικά είχαν γείρει στο πιο απομακρυσμένο σημείο του κτιρίου για να προστατευθούν από τη φωτιά.
Εν τω μεταξύ, ένας πυροσβέστης, ο Bob O‘Neil είχε ανέβει στην οροφή από το μπροστινό μέρος του κτιρίου και τις είδε στη σκάλα.
Πήρα μια θέση όπου θα μπορούσα να φωτογραφήσω και σκέφτηκα ότι ήταν μια συνηθισμένη διάσωση ρουτίνας. Η σκάλα πήγε για να τις πάρει και το ύψος ήταν περίπου 15 μέτρα.
Ο O‘Neill είχε μόλις πει στην Diana Bryant ότι επρόκειτο να προχωρήσει στη σκάλα και της ζήτησε να του δώσει το μωρό.
Ο O‘Neil προσπαθούσε να φτάσει τη σκάλα όταν ξαφνικά κατέρρευσε η μεταλλική έξοδος κινδύνου. Τραβούσα φωτογραφίες, με πατημένη τη “ριπή” στην φωτογραφική μου μηχανή, καθώς έπεφταν αλλά στη συνέχεια σταμάτησα. Δεν ήθελα να τις δω να χτυπάνε στο έδαφος. Μπορώ ακόμα να θυμηθώ να γυρίζω το κεφάλι μου για να μη δω τη σκηνή.
Τελικά έπεσαν πίσω από ένα φράκτη όπου υπήρχαν κάδοι σκουπιδιών. Όταν γύρισα δεν τις είδα, αλλά είδα τον πυροσβέστη να κρέμεται ακόμα πάνω στη σκάλα με το ένα χέρι, σαν μαϊμού, με όλο τον εξοπλισμό του. Τελικά κατάφερε να ανέβει πάνω στη σκάλα και να σωθεί.
Λένε ότι η γυναίκα ανέκοψε την πτώση του παιδιού αλλά η ίδια πέθανε αργότερα εκείνη τη νύχτα.
Τότε, δεν ήξερα ότι η φωτογραφία θα είχε τέτοιο αντίκτυπο. Όταν άρχισα να κοιτάζω τα αρνητικά έβλεπα την προσπάθεια διάσωσης, όπου κρατούσαν ο ένας τον άλλον. Δεν έβλεπα ούτε καν το επόμενο καρέ, δεν ήξερα ακριβώς τι είχα. Ήξερα ότι τις είχα τραβήξει να πέφτουν, δεν συνειδητοποίησα πόσο δραματικό ήταν μέχρι που εμφάνισα το φιλμ».
Η εικόνα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην Boston Herald και στη συνέχεια αναδημοσιεύθηκε σε εφημερίδες σε όλο τον κόσμο. Υπήρξε πολλή συζήτηση για τη δημοσιοποίηση μιας τόσο τρομακτικής εικόνας.
Ποτέ δεν ενοχλήθηκα από τη διαμάχη. Δεν νομίζω ότι ήταν τρομακτικό. Η γυναίκα εκείνη τη στιγμή δεν είχε πεθάνει. Δεν δείξαμε νεκρό πρόσωπο στην πρώτη σελίδα. Τελικά πέθανε, κάτι που είναι φρικτό. Δεν πίστευα, όμως, ότι ήταν τόσο κακή η δημοσίευση, αλλά είμαι ο φωτογράφος, οπότε είμαι μεροληπτικός.
Η φωτογραφία μου ανάγκασε τους ανθρώπους να ελέγξουν τις εξόδους κινδύνου τους για τις περιπτώσεις πυρκαγιών και να ξεκινήσουν έναν νόμο που όριζε ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια κατά της φωτιάς. Χρησιμοποιήθηκε επίσης σε πολλά φυλλάδια ασφαλείας για πολλά χρόνια.
Τριάντα χρόνια αργότερα είναι ωραίο να ξέρω ότι έκανα το σωστό. Δεν έχω δει κάτι τέτοιο από τότε. Έχω δει φωτογραφίες που θα ήθελα να τραβήξω εγώ, αλλά δεν έχω δει κάτι τόσο δραματικό και έχω δει κάποιες πολύ καλές φωτογραφίες».
Οι ΗΠΑ έχουν σήμερα το υψηλότερο, κατά κεφαλήν, ποσοστό θανάτων στον κόσμο!
Το Κογκρέσο των ΗΠΑ, σε σχετική έρευνά του, διαπιστώνει ότι:
(1) Η Εθνική Επιτροπή Πρόληψης και Ελέγχου Πυρκαγιών, που ιδρύθηκε σύμφωνα με το Δημόσιο Δίκαιο, έχει εξαντλήσει διεξοδικά και ολοκληρωμένα την εξέταση του προβλήματος σε όλη την επικράτεια, έχοντας λεπτομερή ευρήματα ως προς την έκταση αυτού του προβλήματος του ανθρώπινου πόνου και απώλειας ζωής ‑περιουσίας, έχοντας κάνει ενενήντα συστάσεις.
(2) Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σήμερα το υψηλότερο κατά κεφαλήν ποσοστό θανάτων και απώλειες περιουσίας από πυρκαγιά μεταξύ όλων των μεγάλων βιομηχανοποιημένων εθνών.
(3) Η φωτιά είναι ένα αδικαιολόγητο (οικονομικό) βάρος που επηρεάζει όλους τους Αμερικανούς και αποτελεί επίσης πρόβλημα δημόσιας υγείας και ασφάλειας μεγάλων διαστάσεων- 12.000 _κατά ΜΟ νεκροί, 300.000 τραυματίες κάθε χρόνο και πάνω από 50.000 άστεγοι. Περιουσία αξίας σχεδόν 3 δις$ καταστρέφεται κάθε χρόνο με συνολικό οικονομικό κόστος _συντηρητικά σε 11.000.000.000 $ ανά έτος και την πυροσβεστική να είναι το πιο επικίνδυνο επάγγελμα (κρίνοντας από τις απώλειες).
(4) Τέτοιες απώλειες ζωής και περιουσίας από πυρκαγιά είναι απαράδεκτες (sic!!)
(5) Ενώ η πρόληψη και ο έλεγχος των πυρκαγιών είναι και πρέπει να παραμείνει κρατική και τοπική ευθύνη, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να βοηθήσει ώστε να επιτευχθεί σημαντική μείωση των απωλειών από πυρκαγιά.
(6) Η πυροσβεστική υπηρεσία και το πρόγραμμα πολιτικής άμυνας σε κάθε περιοχή θα επωφεληθούν από τη στενότερη συνεργασία.
(7) Το πρόβλημα επιδεινώνεται από:
-Την αδιαφορία με την οποία ορισμένοι αντιμετωπίζουν το θέμα
-Την κρατική αποτυχία να αναλάβει το βάρος μιας σε βάθος έρευνας
-Τη σπανιότητα αξιόπιστων δεδομένων και πληροφοριών
-Το γεγονός ότι οι σχεδιαστές και οι αγοραστές (να και η ατομική ευθύνη!!) κτιρίων δεν δίνουν επαρκή προσοχή στην πυρασφάλεια
-Το ότι πολλές κοινότητες στερούνται εγκαταστάσεων και κώδικα πρόληψης και
-Το γεγονός ότι οι τοπικές πυροσβεστικές υπηρεσίες ξοδεύουν περίπου 95 σεντς από κάθε δολάριο που διατίθεται στις πυροσβεστικές υπηρεσίες, στις προσπάθειες για την κατάσβεση πυρκαγιών και μόνο 5 λεπτά για την πρόληψη πυρκαγιών ,δηλαδή μόνο 5% για την πρόληψη.
(8) Υπάρχει ανάγκη για βελτιωμένη επαγγελματική κατάρτιση και εκπαίδευση προσανατολισμένη στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πυροσβεστικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης έμφασης στην πρόληψη πυρκαγιών και μείωση των τραυματισμών των πυροσβεστών.
(9) Απαιτείται ένα εθνικό σύστημα συλλογής, ανάλυσης και διάδοσης δεδομένων πυρκαγιών για να βοηθήσει τις τοπικές πυροσβεστικές υπηρεσίες να καθορίσουν προτεραιότητες έρευνας και δράσης.
(10) Ο αριθμός των εξειδικευμένων ιατρικών κέντρων που είναι κατάλληλα εξοπλισμένα και στελεχωμένα για τη θεραπεία εγκαυμάτων και την αποκατάσταση των θυμάτων πυρκαγιών είναι ανεπαρκής.
(11) Τα απαράδεκτα υψηλά ποσοστά θανάτων, τραυματισμών και περιουσίας η απώλεια από πυρκαγιά μπορεί να μειωθεί εάν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ορίσει ένα συντονισμένο πρόγραμμα για την υποστήριξη και την ενίσχυση της πρόληψης και συγκεκριμένων ελέγχων.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ
«Πυροσβεστική υπηρεσία», κατά τα αμερικανικά πρότυπα, σημαίνει οποιονδήποτε οργανισμός ή ιδιωτική εταιρεία σε οποιοδήποτε πολιτεία που αποτελείται από προσωπικό, εξοπλισμό κλπ. που έχει ως σκοπό την προστασία της περιουσίας και τη διατήρηση της ασφάλειας και ευημερία του κοινού από τους κινδύνους πυρκαγιάς, συμπεριλαμβανομένης του κύριου φορέα, δηλαδή της ιδιωτικής πυροσβεστικής υπηρεσίας. Το προσωπικό οποιουδήποτε τέτοιου οργανισμού μπορεί να είναι αμειβόμενοι υπάλληλοι ή μη αμειβόμενοι εθελοντές ή οποιοσδήποτε δυαδοποίηση αυτού.
Οι όροι «πρόληψη πυρκαγιάς», «πυρόσβεση» και «πυρκαγιά» _«έλεγχος» σχετίζονται με δραστηριότητες που διεξάγονται από την πυροσβεστική υπηρεσία με την ευρεία έννοια.
Σημαίνοντα ρόλο, στο θέμα πρόληψη-καταστολή πυρκαγιών, παίζουν και οι λεγόμενοι “NONAFFILIATED EMS ORGANIZATIONS” μη συνδεδεμένοι άμεσα οργανισμοί EMS οι οποίοι επιχορηγούνται, μεταξύ άλλων, “…όσοι έχουν την ικανότητα στην έρευνα, ανάπτυξη και μεταφορά τεχνολογίας, μπορούν να παρέχουν ηγετικό ρόλο στην εθνική συνεισφορά, μεταδίδουν τα αποτελέσματα της έρευνας και τον στρατηγικό σχεδιασμό …” (κλπ)
Αντί επιλόγου:
Τελικά αυτά που συμβαίνουν στη γειτονιά μας, ότι δηλαδή πριν από κάθε καταστροφή, υπήρχαν οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι ο κρατικός μηχανισμός ήταν προετοιμασμένος για την αντιμετώπισή της και αντίστοιχα, μετά από κάθε καταστροφή, όλες οι κυβερνήσεις διαβεβαίωναν ότι θα γυρίσουν σελίδα και ότι έχουν εκπονήσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πολιτικής προστασίας για την επόμενη μέρα είναι σύμφυτα με τον λεγόμενο δυτικό τρόπο διαχείρισης των έκτακτων αναγκών, όπου το κόστος παίζει πρωτεύοντα ρόλο έναντι της ζωής των πολιτών.
ΑΤΕΧΝΩΣ /Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
