23-02-2026, Ω/11:10′
η μάνα της ήταν ετοιμόγεννη και έτσι η οικογένεια μπόρεσε να μπει στο καράβι
Γιατί οι τσέτες του Κεμάλ,
όταν έβρισκαν Αρμένιους, ήταν σα να έβρισκαν Έλληνες μη σου πω και χειρότερα….
θα την έσφαζαν και θα της έβγαζαν το παιδί, αχνιστό απ τα σπλάχνα της, με τα χατζάρια τους
………………………………………..
έτσι,
η Βανουί Αταμιάν, γεννήθηκε μέσα στο πλοίο «Ευαγγελίστρια» που στα 1922, κουβαλούσε πρόσφυγες απ τη Σμύρνη στον Πειραιά
………………………………………..
της έδωσαν ως δεύτερο όνομα το ελληνικό Ευαγγελία, απ το πλοίο που γεννήθηκε
………………………………………..
η οικογένεια των Αρμενίων κατέληξε στην Κοκκινιά με τους άλλους μετανάστες, προσπαθώντας να αναστήσουν τη ζωή τους απ την αρχή
………………………………………..
η μικρή Ευαγγελία Αταμιάν, γράφτηκε στο Αρμένικο σχολείο του Αρμενικού Κυανού Σταυρού
και εκεί πρωτοκατάλαβαν ότι είχε ταλέντο με τη μουσική
………………………………………..
στα 17 της παντρεύεται έναν συμπατριώτη και γείτονα της, Αρμένιο κλειδαρά,
τον Χάικ Μεσροπιάν και στα 1940 γεννήθηκε ο γιος τους, ο Οβανές,
………………………………………..
Μετά ήρθε ο πόλεμος και γίνανε όλα ίσωμα
………………………………………..
Μετά την κατοχή η σοβιετική ένωση στέλνει ενα καράβι να πάρει όσους Αρμένιους ήθελαν και να επαναπατριστούν…
Εκεί ο σύζυγος της, τους παρατάει και φεύγει για τη σοβιετική ένωση όπου έφτιαξε καινούργια οικογένεια
………………………………………..
η Ευαγγελία που ήταν τσαούσα είχε πάρει τη ζωή στα χέρια της, είχε μπλέξει με έναν ακροβάτη και κάνανε υπαίθρια νούμερα….
με αυτόν τον ακροβάτη γίνανε και ζευγάρι
………………………………………..
η μάνα του ακροβάτη όμως δεν ήθελε να ακούσει ότι ήταν αρμένισα και γενικά ήταν κάτι σαν ντροπή να μην είσαι Έλληνας σε εκείνες τις εποχές με εκείνα τα ήθη,
έτσι,
πότε έλεγε ότι ήταν απ την Πόλη, πότε απ’ τη Σμύρνη κτλ
………………………………………..
η μάνα του ακροβάτη τη “βάφτησε” Μαρίκα γιατί θαύμαζε τη Μαρίκα Κοτοπούλη που ήταν η σταρ της εποχής
και επειδή και το καλλιτεχνικό του γιου της του ακροβάτη ήταν Νίνο,
τη βγάλανε Μαρίκα (του) Νί
νου
………………………………………..
μετά άρχισε δειλά δειλά να τραγουδάει,
κάποιος την άκουσε
και τη σύστησε στο Μανώλη Χιώτη
και κάπου εκεί, εν μέσω εμφυλίου ξεκινάει η καριέρα της Μαρίκας Νίνου
………………………………………..
στα 1949 ηχογραφεί ένα τραγούδι του Τσιτσάνη και αυτή είναι η πρώτη τους γνωριμία και συνεργασία
………………………………………..
τότε
ο Τσιτσάνης τραγουδούσε με τη Μπέλλου, στην ταβέρνα του Τζίμη του Χοντρού,
το πιο διάσημο μαγαζί της μετεμφυλιακής Ελλάδας
………………………………………..
Ένα βράδυ λοιπόν μπαίνουν στο μαγαζί κάτι Χίτες, ζητάνε απ τη Μπέλλου να τραγουδήσει “του αετού ο γιός”
(Τραγούδι που παρέπεμπε στον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄)
και η Μπέλλου που ήταν τέρμα αντιβασιλικιά τους λέει
“αει πάγαινε ρε”
Αυτοί την πλακώνουν στο ξύλο πάνω στο πάλκο και δε βρέθηκε ένας άντρας να την υπερασπιστεί
………………………………………..
και όχι μόνο αυτό,
Αφού την αφήνουν αιμόφυρτη οι Χίτες, στο φεύγα, λένε του Τζίμη να τη διώξει
………………………………………..
έτσι η Μπέλλου φεύγει, η θέση αδειάζει και μετά απο διάφορες που θέλανε τη θέση,
τελικά
παίρνουν τη Μαρίκα Νίνου
………………………………………..
η φωνή της αλλά και η εκφραστικότατα της την έκαναν ασυναγώνιστη εκείνη την εποχή
………………………………………..
θα πει ο Τσιτσάνης:
«Η Μαρίκα στο πάλκο ήταν ασυναγώνιστη,
οι κινήσεις της ήταν κάτι το συγκλονιστικό.
Όταν τραγουδούσε είχε τέτοια εκφραστικότητα και τέτοια μεταδοτικότητα στο κοινό, που δεν πρόκειται να γεννηθεί άλλη (…).
Το κέφι που δημιουργούσε η Νίνου στο πάλκο έφτιαχνε μια ατμόσφαιρα που μπορούσε να χαλάσει ο κόσμος στο μαγαζί.
Αυτό ήταν έμφυτο.
Ήταν γεννημένη για το πάλκο».
………………………………………..
η Νίνου γίνεται γρήγορα σταρ και επιβάλει στον Τσιτσάνη να μην υπάρχει,
ποτέ,
καμία άλλη γυναίκα στο σχήμα.
έτσι, κάθε περίπτωση επιστροφής της Μπελλου, κόπηκε με το μαχαίρι…
αλλά
μαζί με την Μπελλου πήρε η μπάλα και τη γνωστή τότε τραγουδίστρια, Σεβάς Χανούμ,
που έχασε και αυτή τη δουλειά της…
Ήταν κάτι που το κουβαλούσε η Σεβάς Χανούμ και δεν άργησε να πάρει την εκδίκηση της…
………………………………………..
η Μπέλλου ήταν γνωστή για τον εκρηκτικό της χαρακτήρα και είχε απειλήσει δημόσια τη Μαρίκα Νίνου, πως
όπου τη βρει θα τη σπάσει στο ξύλο.
αλλά
ήταν δύσκολο να βρεθούν κάπου έξω…
………………………………………..
Κάποια μέρα λοιπόν, χτυπάει το τηλέφωνο της Μπελλου, και μια άγνωστη φωνή (που αργότερα μαθεύτηκε οτι ήταν η Σεβάς Χανούμ)
της λέει:
η Νίνου βρίσκεται αυτή την ώρα στου Μάριου,
(στο καφενείο των μουσικών που ήταν στην οδό Ίωνος, σήμερα οδός Κοτοπούλη, δίπλα στην ομόνοια, παράλληλη της 3ης Σεπτεμβρίου).
………………………………………..
η Μπέλλου δε χάνει καιρό και μέσα σε λίγη ώρα εισβάλει στο καφενείο σα μαινόμενος ταύρος,
βουτάει τη Μαρίκα Νίνου και την πλακώνει στο ξύλο, εκεί μπροστά στον κόσμο…
η Νίνου έφαγε τόσο ξύλο που κατέληξε στο νοσοκομείο….
………………………………………..
η Νίνου όμως είναι σταρ και γρήγορα επιστρέφει και κάνει τέτοιο χαμό που η ταβέρνα γνωρίζει απίστευτα μεγαλεία
(οι ουρές του κόσμου για να μπούνε στο μαγαζί φτάνανε έως τον Άγιο Παντελεήμονα)
………………………………………..
η θυελλώδης σχέση της με τον Τσιτσάνη από επαγγελματική γίνεται και ερωτική και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα
………………………………………..
Ήταν και οι δυο παντρεμένοι όμως αυτή ήταν αποφασισμένη…
αυτός, όχι….
………………………………………..
η Μαρίκα ήταν έντονα διεκδικητική, παθιασμένη και δε δεχόταν τη μοίρα της, με τίποτα να είναι δεύτερη στη ζωή του Τσιτσάνη…
πάλευε, είχε πολύ έντονο χαρακτήρα, διεκδικούσε, το έκανε με ένταση και πάθος
………………………………………..
Άπειροι οι καυγάδες και έντονες στιγμές μεταξύ τους
………………………………………..
Κάποια στιγμή φεύγουν για μερικές εμφανίσεις στην Κωνσταντινούπολη
………………………………………..
Τότε η Κωνσταντινούπολη είχε πολλούς και πλούσιους Έλληνες (ήταν πριν τα Σεπτεμβριανά του ’55)
και
Κάθε βράδυ έπαιρναν τρελά λεφτά και αυτή και αυτός
………………………………………..
Όλα καλά λοιπόν,
χμ
όχι και τόσο γιατί ένα βράδυ ο Τσιτσάνης φεύγει με μια Τουρκάλα
………………………………………..
Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι
………………………………………..
Επέστρεψαν αλλά δε μιλούσαν
………………………………………..
Συνυπήρχαν στο μαγαζί του Τζίμη του χοντρού αλλά δε μιλούσαν
………………………………………..
Μετά τα βρήκαν,
μετά ξανά καβγάδες,
μετά ξανά χωρισμοί και άντε πάλι απ’ την αρχή
………………………………………..
Κάπου τότε της ήρθε πρόταση να πάει στη Νέα Υόρκη για εμφανίσεις.
………………………………………..
του προτείνει να πάνε μαζί
και
θα έβλεπε και ένα πρόβλημα υγείας που είχε πρωτοεμφανιστεί τότε εκεί, σε καλύτερα νοσοκομεία
και
θα ήταν οι δυο τους και ίσως να τα βρίσκανε
………………………………………..
Όμως αυτος είχε αποφασίσει να χωρίσουν
………………………………………..
έτσι
ένα απόγευμα, λίγο πριν φύγει για τη Νέα Υόρκη την καλούν απ το στούντιο να ηχογραφήσει ενα τραγούδι
………………………………………..
Αυτή εμφανίζεται,
μπαίνει στο στούντιο και διαβάζει τους στοίχους του τραγουδιού που είχε γράψει ο Τσιτσάνης:
Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα;
Ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα
Του χωρισμού μας έφτασε η ώρα
μπορεί και για τους δυο να ‘ναι καλύτερα
Ας καθαρίσουμε μια ώρα αρχύτερα
Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα;
Κι αν περιμένουμε τι θα κερδίσουμε;
Αφού η γκρίνια ξέσπασε σαν μπόρα
στο δρόμο αυτόν κι οι δυο θα δυστυχήσουμε
Κι αν περιμένουμε τι θα κερδίσουμε;
Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα;
Αφού δε γίνεται μαζί να ζήσουμε
κι αφού μας πήρε πια η κατηφόρα
καλύτερα από τώρα να χωρίσουμε
Αφού δε γίνεται μαζί να ζήσουμε
………………………………………..
καταλαβαίνει οτι ο Τσιτσάνης το έχει πάρει οριστικά απόφαση να χωρίσουν,
βάζει τα κλάματα και φεύγει…
………………………………………..
Μετά από λίγο επιστρέφει,
το λέει με μια μόνο ηχογράφηση και φεύγει
………………………………………..
στην Αμερική δουλεύει και στέλνει λεφτά πίσω στον αδελφό της που έχει καρκίνο ενώ
θα διαγνωστεί και αυτη με καρκίνο
………………………………………..
Τελικά ο αδελφός της θα πεθάνει στα 1955, αυτή θα συνεχίσει να υποφέρει απο πόνους αλλά επειδή ήταν πολλά τα έξοδά θα συνεχίσει να τραγουδάει
………………………………………..
δεν άντεξε για πολύ
………………………………………..
θα πεθάνει σα σήμερα, Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 1957, σε ηλικία 35 ετών και θα την θάψουν πλάι στον αδερφό της
………………………………………..
ο Τσιτσάνης δεν το ξεπέρασε ποτέ..
δεν πήγε στην κηδεία της, δεν το άντεχε…
τη μέρα που πέθανε είχε πάει να τη δει, την είχε λιώσει κυριολεκτικά ο καρκίνος
τον είδε και του είπε
“Σαν άστρο εβασίλεψα”
………………………………………..
του κόλλησε…
………………………………………..
έτσι,
στα 1961 στη μνήμη της Μαρίκας Νίνου, ο Τσιτσάνης κυκλοφόρησε το τραγούδι ”Θέλω να είναι Κυριακή” το οποίο ερμήνευσε η Καίτη Γκρέυ
και έλεγε
Κυριακή σε γνώρισα
Κυριακή σε χάνω
Θέλω να είναι Κυριακή
Κι αυτή που θα πεθάνω
Σαν άστρο εβασίλεψες
Και χάθηκες χαρά μου
Κι απ’ τον καημό μου το βαρύ
Έγινε μαύρη η Κυριακή
Και σπάραξε η καρδιά μου
Κυριακή σε γνώρισα
Κυριακή σε χάνω
Θέλω να είναι Κυριακή
Κι αυτή που θα πεθάνω
Είναι βαριά κι αβάσταχτη
Του χωρισμού η ώρα
Στο βίο μου τον σκοτεινό
Έχω τον μαύρο ουρανό
Για συντροφιά μου τώρα
Κυριακή σε γνώρισα
Κυριακή σε χάνω
Θέλω να είναι Κυριακή
Κι αυτή που θα πεθάνω
Ας πέθαινα μια Κυριακή
Για να χαρεί κι ο χάρος
Να τελειώσει μια ζωή
Που ‘ναι για μένα φυλακή
Που ‘ναι για μένα βάρος
Κυριακή σε γνώρισα
Κυριακή σε χάνω
Θέλω να είναι Κυριακή
Κι αυτή που θα πεθάνω
………………………………………..
Η ζωή της Μαρίκας Νίνου ενέπνευσε τον Κώστα Φέρρη, να γράψει το σενάριο για την ταινία “Ρεμπέτικο” που βγήκε στα 1983.
………………………………………..
Ο Μάνος Χατζιδάκις αφιέρωσε στη Μαρίκα Νίνου, το δίσκο του,
Πέριξ (1974):
και έγραψε:
“Όλη η εργασία αυτή αφιερώνεται στη μνήμη της ανεπανάληπτης Μαρίκας Νίνου, που δίχως να το ξέρει,
με το μαχαίρι της φωνής της,
χάραξε μέσα μας βαθιά τα ονόματα θεών της ταπεινοσύνης και της βυζαντινής παρακμής”.
(fb) Iannis Golias
