06-09-2026, Ω/21:55′
Η εκκωφαντική αδυναμία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να εκφράσει τον κόσμο της εργασίας φάνηκε πολύ ευδιάκριτα εχθές στην ΔΕΘ…
Όχι γιατί η ΓΣΕΕ δεν εξέδωσε ανακοίνωση.
Όχι γιατί δεν πραγματοποίησε συγκέντρωση. Ήταν εκεί.
Το πρόβλημα είναι ότι εδώ και πάρα πολλά χρόνια μοιάζει περισσότερο με έναν εργοδοτικό συνδικαλιστικό μηχανισμό που καταγράφει τα προβλήματα των εργαζομένων παρά με συνδικαλιστική οργάνωση που τους κινητοποιεί για να τα ανατρέψουν.
Μιλά για ακρίβεια, γνωρίζει τι συμβαίνει με τους μισθούς, παρουσιάζει στοιχεία για τις Συλλογικές Συμβάσεις και την ποιότητα ζωής. Οι ίδιες οι έρευνές της περιγράφουν μια πραγματικότητα που γίνεται ολοένα δυσκολότερη για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Κι όμως, όταν έρχεται η ώρα της οργανωμένης διεκδίκησης και της πραγματικής σύγκρουσης, η ΓΣΕΕ απουσιάζει.
Στη Θεσσαλονίκη φάνηκε καθαρά ότι σημαντικό κομμάτι των εργαζομένων αναζητά αλλού τον δρόμο της συλλογικής δράσης. Η μεγάλη συμμετοχή στα ταξικά σωματεία και στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ δεν είναι απλώς ζήτημα αριθμών.
Είναι πολιτικό και συνδικαλιστικό μήνυμα.
Γιατί συνδικάτο δεν σημαίνει μόνο ανακοινώσεις, ημερίδες και μελέτες.
Σημαίνει χώρους δουλειάς, οργάνωση, συλλογικές διαδικασίες, απεργίες, διεκδίκηση και σύγκρουση με εκείνες τις πολιτικές που καθηλώνουν τους μισθούς και μετατρέπουν ακόμη και τις στοιχειώδεις ανάγκες σε ακριβό εμπόρευμα.
Και όσο η ηγεσία της ΓΣΕΕ συμπαραστέκεται στην εργοδοτική αυθαιρεσία και αποφεύγει να αναμετρηθεί με την εργασιακή πραγματικότητα, όσο περιορίζεται σε διαπιστώσεις και σε υποκλίσεις στους υπουργούς Εργοδοσίας τόσο θα εξαφανίζεται και θα παραμένει ένα άδειο κέλυφος.
(fb) Μαρία Μαντή
