Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος

Π.Ε.Α.Π.Σ.

Μία φιλόξενη κυψέλη για όλους τους συνταξιούχους του Πυροσβεστικού Σώματος και τις οικογένειές τους.

ΓΑΙΑ ή ΓΗ ΚΑΙ ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

21-03-2024, Ω/00:40′

  Γεννήθηκε μόνη της αμέσως μετά το Χάος, χωρίς αρσενικό στοιχείο, πριν ακόμα από τον Έρωτα, τη Νύχτα και το Έρεβος.

  Μόνη της γέννησε τον Πόντο, τα Όρη και τον Ουρανό, με τον οποίο έσμιξε και γέννησε τους Τιτάνες (Ωκεανό, Κοιο, Κρειο, Υπερίονα, Ιαπετό και Κρόνο), τις Τιτάνισσσες (Θεία, Ρέα, Θέμιδα, Μνημοσύνη, Φοίβη και Τηθύ), τους Κύκλωπες (Άργος, Στερόπης και Βρφόντης) και τους Εκατόγχειρες (Κοττος, Βρυάρεως και Γυης).

  Μετά τον ακρωτηριασμό του Ουρανού από το γιο του τον Κρόνο, το αίμα του έπεσε πάνω στη Γαια και γεννήθηκαν οι Ερινύες, οι Γίγαντες και οι Μελιάδες Νύμφες. Ενώθηκε με τον Πόντο κα γέννησε το Νηρέα, τον Θαύμαντα, τον Φόρκη, την Κητώ, την Αίτνα και την Ευρύβια. Επίσης έσμιξε με τον Τάρταρο και γέννησε τον Τυφωέα και την Έχιδνα. Τέλος με τον Ποσειδώνα έκανε τον Ανταίο και με τον Ωκεανό τον Τριπτόλεμο και τις Μοίρες. Μετά έφτιαξε τη Χάρυβδη, τις Άρπυιες, τον Πύθωνα, το δράκο που φύλαγε το Χρυσόμαλλο Δέρας στην Κολχίδα, ακόμα και τη Φήμη ή Φάμα. Παιδιά της τέλος θεωρούνται οι Αυτόχθονες Πελασγός, Άργος Πανόπτης, Κραναός και Αμφικτύων. Από το Δία, επίσης, απέκτησε την Ερμαφρόδιτη Άγδιστη, οι χρησμοί της οποίας ήταν πολύ πιο παλιοί από αυτούς του Απόλλωνα.

  Ήταν γνωστή και ως «Ευρύστερνος» (με πλούσια στήθη) και «Βαθύστερνος» ή «Μεγάλη Μητέρα θεών και Ανθρώπων», ή «Παγκόσμια Μητέρα». Ο Ηρόδοτος είχε πει «τρία διαφορετικά ονόματα έχουν δοθεί στη Γαια, το οποίο τελικά είναι ένα, κι αυτό βγήκε από τα ονόματα των γυναικών». Οι Ήπειροι Ασία, Αφρική και Ευρώπη ήταν τρία από τα διάφορα ονόματα της θεάς. Επίσης χώρες όπως Λιβύη, Λυδία, Ρωσία, Λάτιο, Ολλανδία, Κίνα, Ιωνία, Χαλδαία, Σκωτία, Ιρλανδία και πήραν τα ονόματά τους από τη θεά. Όλα ξεκινούν και όλα καταλήγουν σε αυτήν.

  Είναι η Αρχή και το Τέλος της Ζωής. Η Μητέρα Φύση, η Μεγάλη Μούσα. Ο Ησίοδος μας λέει πως η Γαία κυβερνούσε τον Όλυμπο πριν από τους Ολύμπιους θεούς. Η Γαία, ή η μητέρα γη, ήταν η μεγάλη θεά όλων των λαών στην παγκόσμια και ελληνική μυθολογία. Αντιπροσώπευσε τη γη και λατρεύτηκε ως καθολική μητέρα.

  Φίλες και φίλοι πρόσφατα γιορτάσαμε τη γιορτή της Μητέρας. Σήμερα, επίσης, γιορτάζουμε την εαρινή ισημερία. Η άνοιξη φέτος ξεκίνησε και επίσημα στις 20 Μαρτίου στη χώρα μας, από τις 05:06 το πρωί,  και το γεγονός σηματοδοτεί η εαρινή ισημερία. Πρόκειται για αστρονομικό φαινόμενο, κατά το οποίο η ημέρα και η νύχτα έχουν περίπου την ίδια διάρκεια. Οι ισημερίες -η εαρινή και η φθινοπωρινή- καθορίζουν την έναρξη της άνοιξης και του φθινοπώρου, ενώ τα ηλιοστάσια -το θερινό και το χειμερινό– προσδιορίζουν την έναρξη του καλοκαιριού και του χειμώνα αντίστοιχα. Το σημερινό μας αφιέρωμα με αφορμή τη γιορτή της άνοιξης, αφορά στη Γη, τη μητέρα όλων μας. Στην αρχαία Ελλάδα, μια γιορτή ανοιξιάτικη ήταν αφιερωμένη στη Θεά Γαία (Μητέρα Γη), μητέρα των θεών και των ανθρώπων. Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή εορτασμού της Μητέρας.

  «Η Γη», κατά τον Λάβλοκ, «είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος τρέφεται από χημική και ηλιακή ενέργεια. Αναπνέει από τα δάση του και τα φύκια των ωκεανών, στα οποία η ενέργεια ρέει μέσω της τροφικής αλυσίδας – δηλαδή από τις διεργασίες που πραγματοποιούνται όταν ο ήλιος και το νερό κάνουν τη βλάστηση να αναπτύσσεται, ο λαγός τρώει τη βλάστηση και ο αετός τρώει το λαγό. Η Γαία έχει την ικανότητα να αυτορυθμίζεται, όπως κάνει κάθε οργανισμός. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι χάρη σ’ αυτές τις διεργασίες, εδώ και 3,8 εκατομμύρια χρόνια, η Γη δεν έγινε ποτέ ούτε πολύ ζεστή ούτε πολύ κρύα για τη διατήρηση της ζωής…”

  Στον παραλογισμό των εξοπλισμών και στις αυταπάτες της ανάπτυξης, έχει προστεθεί ένα καινούργιο πρόβλημα: το περιβαλλοντικό. Και αυτό δεν αποτελεί μόνο φάσμα για ολόκληρο τον πλανήτη. Αποτελεί φάσμα – και πραγματικότητα – για την ίδια την ανθρώπινη καθημερινότητα. Εφόσον της στερεί, ολοένα και περισσότερο τις ποιοτικές παραμέτρους. Και την υποχρεώνει να συμβιώνει με τη ρύπανση της στεριάς και των θαλασσών, την ένταση των μεγαλουπόλεων και με μια φύση τραυματισμένη και εκδικητική. Έτσι, τη στιγμή που ο άνθρωπος διακηρύσσει τους επιστημονικούς του θριάμβους, είναι υποχρεωμένος να δεχθεί όχι μόνο την αλλοτρίωσή του από ένα επίπλαστο σύστημα αξιών, αλλά και το υπερβολικά κοντόθωρο και αλλαζονικό της οράσεώς του.

  Στην εποχή μας, έχει αναδυθεί ο μετέωρος άνθρωπος, ο εξόριστος από το θεό και το κέντρο του Σύμπαντος, ο οποίος, εφόσον το θελήσει, θα οδηγήσει τον κόσμο σ΄ ένα νέο ανθρωπισμό, χωρίς στηρίγματα θρησκευτικά ή τον ρομαντισμό της άγνοιας. Ο μετέωρος άνθρωπος, υποπτεύεται ήδη ότι μόνο ένας κόσμος που ξεκινά από αυτόν και καταλήγει στον Άλλο – τους άλλους μετέωρους ανθρώπους έχει κάποια λογική υπάρξεως ή δυνατότητα να επιβιώσει. Αυτή είναι η προσωπική ευθύνη, αλλά και η χάρις του: Τον μετέωρο άνθρωπο θα ισορροπήσει μόνο το άπλωμα του χεριού στους άλλους κατοίκους του πλανήτη, και στη φύση ή τη θάλασσα, που υπήρξαν μάρτυρες στη γέννησή του, Μόνο που, αν αυτό γίνει, τώρα θα είναι ένα χέρι όχι οδηγούμενο από την ιστορία ή το φόβο της τιμωρίας, αλλά από βαθύτατη γνώση. Τη μόνη ικανή, μαζί με τον Έρωτα και την Τέχνη, να υπερβεί το δέος και το Κενό.

Σας ευχόμαστε ένα όμορφο βράδυ και μια θαυμαστή εβδομάδα.

ΒΑΣΩ ΔΕΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΗΓΕΣ: Γιώργος Μάντης «Μυθολογικό Λεξικό», Γιώργος Γραμματικάκης «Η Κόμη της Βερενίκης».

Related Articles

Stay Connected

567ΥποστηρικτέςΚάντε Like

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ