30-08-2026, Ω/21:55′

Με μια φράση που ήδη προκαλεί ρίγη σε εκατομμύρια νοικοκυριά, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χαρακτήρισε «τεμπέλικες» τις αποταμιεύσεις των Ευρωπαίων και κάλεσε ανοιχτά να «μπουν στην υπηρεσία» των επιχειρήσεων. Μιλώντας στο Παρίσι, μπροστά σε Γάλλους επιχειρηματίες, αποκάλυψε αυτό που πολλοί υποψιάζονταν εδώ και καιρό: τα περίπου 10 τρισεκατομμύρια ευρώ που «κάθονται» στις τραπεζικές καταθέσεις δεν τα βλέπουν πλέον ως ιδιοκτησία των πολιτών, αλλά ως αδρανή πόρο που η γραφειοκρατία των Βρυξελλών θέλει να κινητοποιήσει.

«Η Ευρώπη έχει αποταμιεύσεις. Δυστυχώς, αυτή η αποταμίευση είναι τεμπέλικη», δήλωσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Και συνέχισε: πρέπει να σταματήσουν να επενδύονται εκτός ηπείρου και να χρηματοδοτήσουν τις ευρωπαϊκές εταιρείες. Η λύση; Η περιβόητη «Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων», ένα σχέδιο που υπόσχεται να «απελευθερώσει» έως και 470 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον επενδύσεων. Πρόκειται για πρωτοβουλία σχεδιασμένη κεντρικά από τις Βρυξέλλες, χωρίς — απ’ ό,τι φαίνεται — να υπάρχει πρόθεση να ζητηθεί η γνώμη των πολιτών που κατέχουν αυτές τις αποταμιεύσεις.

Το αφήγημα ακούγεται τεχνοκρατικά κομψό: οι πολίτες θα έχουν «καλύτερες ευκαιρίες» να επενδύσουν, οι αγορές θα ενοποιηθούν, οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές θα κινητοποιηθούν. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για μια ακόμη απόπειρα των Βρυξελλών να μετατρέψουν την ιδιωτική περιουσία σε εργαλείο πολιτικής. Όταν μια κεντρική γραφειοκρατία αρχίζει να μιλάει για «τεμπέλικα» χρήματα που «πρέπει να δουλέψουν», ο πολίτης καλώς υποψιάζεται ότι η επόμενη κίνηση δεν θα είναι απλώς «κίνητρα».

Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει τεράστιες ανάγκες χρηματοδότησης – άμυνα, πράσινη μετάβαση, ανταγωνιστικότητα έναντι ΗΠΑ και Κίνας, αποπληρωμή χρεών. Τα δημόσια ταμεία δεν φτάνουν. Αντί, λοιπόν, να αντιμετωπίσουν τις δομικές αδυναμίες (υπερρυθμίσεις, υψηλό κόστος ενέργειας, κατακερματισμένες αγορές), οι ιθύνοντες στρέφουν το βλέμμα στα μόνα πραγματικά χρήματα που υπάρχουν ακόμη: στις καταθέσεις των πολιτών. Στην Ελλάδα, όπου οι καταθέσεις ανέρχονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια, το μήνυμα ακούγεται ιδιαίτερα ανησυχητικό.

Η επίσημη απάντηση είναι πάντα η ίδια: «κανείς δεν θα πάρει με το ζόρι τα χρήματά σας». Όμως η ιστορία διδάσκει ότι όταν οι πολιτικές ελίτ αρχίζουν να χαρακτηρίζουν την ιδιωτική αποταμίευση ως πρόβλημα, η πίεση – φορολογική, ρυθμιστική ή μέσω «προαιρετικών» προϊόντων με προνομιακή μεταχείριση – δεν αργεί να εμφανιστεί. Ήδη το σχέδιο προχωράει με την απειλή ότι αν δεν συμφωνήσουν και τα 27 κράτη-μέλη, θα προχωρήσουν όσοι είναι «έτοιμοι». Δηλαδή, μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων, όπου όσοι αντιστέκονται θα μείνουν πίσω.

Η φον ντερ Λάιεν δεν μίλησε ως πολιτικός που λογοδοτεί στους πολίτες. Μίλησε ως διαχειριστής ενός συστήματος που βλέπει τους Ευρωπαίους περισσότερο ως πηγή κεφαλαίων παρά ως κυρίαρχους των επιλογών τους. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό: όταν η ιδιωτική αποταμίευση βαφτίζεται «τεμπέλικη», η δημοκρατία αρχίζει να δείχνει τα πρώτα σημάδια κόπωσης.

Kindinews.gr

Υ.Γ. Μα τόση πια “δημοκρατία” στην Ε.Ε.; Πάλι καλά που δεν πρότεινε υποχρεωτικές καταθέσεις των αποταμιεύσεων χάριν της πολεμικής οικονομίας. Ή μήπως αυτό εννοούσε;