Καταρχήν θα πω ότι είμαι κατά της βίας.

Προφανώς σε ένα πολιτισμένο κράτος, με πολίτες που νιώθουν ότι η κάθε κυβέρνηση ακούει και λύνει τα προβλήματα πολιτών και εργαζομένων, με πολιτικούς ευαισθητοποιημένους που δεν ζουν σε γυάλα και έχουν ενσυναίσθηση της πραγματικής κατάστασης της χώρας και της ζωής των πολιτών, κάθε κατάσταση που ξεφεύγει από τον πολιτισμένο διάλογο είναι απαράδεκτη και φυσικά όποιος προχωρά σε κινήσεις βίας αναλαμβάνει και τις ευθύνες του.

Σήμερα λοιπόν άκουγα στην τηλεόραση και στο ράδιο δημοσιογράφους να αποκαλούν τραμπούκους αυτούς που επιτέθηκαν στον υπουργό και πιάστηκαν στα χέρια με τα ματ.

Έλεγαν μάλιστα ότι αυτό που συνέβη επισκίασε τα πραγματικά προβλήματα στην δημόσια υγεία και πως αν δεν είχαν συμβεί τα επεισόδια με ευθύνη των διαδηλωτών «τραμπούκων», σήμερα θα μιλούσαν στα ΜΜΕ για το πως ο υπουργός υγείας εγκαινίασε ένα μισό έργο με πολλές ελλείψεις τόσο σε υλικοτεχνική υποδομή, όσο και σε προσωπικό.

Αυτό λένε ότι θα συζητούσαμε σήμερα και όχι τις συμπλοκές με τα ΜΑΤ.

Οπότε λίγο έως πολύ λένε ότι οι διαδηλωτές αποπροσανατόλισαν τη συζήτηση στα ΜΜΕ από τα πραγματικά προβλήματα.

Υπάρχει λοιπόν τα τελευταία χρόνια αυτή η κουλτούρα πολιτισμού που ακούγεται πολύ ωραία, που όλα λύνονται με διάλογο και η κάθε κυβέρνηση ακούει και λύνει τα προβλήματα και κάθε διαμαρτυρία ή απεργία που ταλαιπωρεί την κοινωνία είναι περιττή.

Πάμε λοιπόν να δούμε τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια.

Παρά τις ειρηνικές διαμαρτυρίες και τις απεργίες γιατρών, νοσηλευτών, εκπαιδευτικών, συνταξιούχων, εργαζομένων, αγροτών κλπ, η κυβέρνηση αταλάντευτη εφαρμόζει το πρόγραμμα της.

Μπορούν οι διαδηλωτές ειρηνικά να κάθονται στην Λ. Αμαλίας έξω από τη Βουλή μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Αν δεν ενοχλούν τίποτα και δεν κλείνουν τους δρόμους, κανείς δεν θα τους ακούσει και κανένα πρόβλημα τους δεν θα λυθεί. Δεν το λέω εγώ, το λέει η πραγματικότητα.

Τι κέρδισαν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι; Στην πραγματικότητα τίποτα.

Τι κέρδισαν οι συνταξιούχοι; Τίποτα.

Τι κέρδισαν οι εκπαιδευτικοί; Τίποτα

Τι κέρδισαν οι ιδιοτκτήτες ταξί; Τίποτα

Πότε ασχολήθηκαν τα ΜΜΕ με τα προβλήματα και τα αιτήματα τους; Όταν άρχισαν οι απεργίες, οι κινητοποιήσεις, οι κλειστοί δρόμοι. Όταν όσοι διεκδικούν άρχισαν να ενοχλούν.

Έπρεπε να γίνεται έτσι; Σε ένα σωστό κράτος όχι. Σε ένα σωστό κράτος με ενσυναίσθηση αυτών που κυβερνούν, οι εκπρόσωποι όσων έχουν αιτήματα θα τα έλεγαν στον αρμόδιο υπουργό, αυτός θα τα άκουγε, θα έβρισκε λύση και θα τελείωνε το πρόβλημα.

Λειτουργεί αυτό εδώ; Όχι.

Έχει λειτουγήσει ποτέ αυτό εδώ σε αυτή τη χώρα; Όχι.

Πριν λίγες μέρες, μία σειρά ιατρικών λαθών και το γεγονός ότι αντί με ασθενοφόρο έπρεπε να πάει με ΙΧ ένας άνθρωπός με έφραγμα από τη Σαλαμίνα έχασε τη ζωή του πριν φτάσει σε νοσοκομείο στον Πειραιά.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτά τα προβλήματα, ο υπουργός, η κυβέρνηση, το κράτος, τα ξέρουν. Λύθηκε το πρόβλημα; Όχι. Ένας ακόμα άνιθρωπος πέθανε απο τις ελλείψεις για τις οποίες και εχθές διαμαρτύρονταν οι εργαζόμενοι στην Νίκαια.

Μάλιστα την ίδια μέρα που ο υπουργός υγείας πήγε να εγκαινιάσει στη Νίκαια ένα μισό έργο, κάτι που σήμερα δεν το συζητάμε γιατί συζητάμε για τους «τραμπούκους» που έκαναν μπάχαλα, ο υπουργός πήγε στην Λ. Αλεξάνδρας και εγκαινίασε ένα γιαπί που κάποια στιγμή σε ένα χρόνο περίπου θα γίνει πτέρυγα εξωτερικών ιατρείων του Ελπίς. Και ενώ αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει με τα πολλά χρήματα που δίνουν οι φορολογούμενοι γίνεται με δωρεά της συμπαθέστατης κ. Κατσαφάδου και μπράβο της αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Σε μία μέρα μέσα ο υπουργός εγκαινίασε ένα μισό έργο στο νοσοκομείο Νίκαιας και ένα ανύπαρκτο έργο στην Λ. Αλεξάνδρας. Για την ακρίβεια ένα έργο που θα ολοκληρωθεί σε περίπου ένα χρόνο από τώρα.

Προφανώς και τότε, όταν αυτό το έργο ολοκληρωθεί θα έχουμε ξανά εγκαίνια, φιέστα, αγιασμό κλπ. Γιατί και εχθές είχαμε αγιασμό στην Αλεξάνδρας. Αγιασμό για την έναρξη των εργασιών φαντάζομαι.

Και φυσικά ούτε αυτό αναφέρθηκε στα ΜΜΕ γιατί ο μόνος λόγος που είχαν μαζευτεί 20 κάμερες στην Αλεξάνδρας ήταν για να πάρουν δήλωση από τον υπουργό για τα γεγονότα στη Νίκαια και όχι για να τον ρωτήσουν γιατί γίνεται φιέστα για ένα έργο που δεν έχει ξεκινήσει καν.

Ας μην κοροιδευόμαστε λοιπόν στο πως λειτουργούν τα ΜΜΕ γιατί τα ΜΜΕ για να ασχοληθούν με τα προβλήματα της κοινώνιας, πρέπει να υπάρχει ντόρος, πρέπει να υπάρχει εικόνα. Το ξέρω καλύτερα από πολλούς πως λειτουργούν τα ΜΜΕ και τι πρέπει να συμβαίνει για να ασχοληθούν μαζί του. Και αν εχθές όπως και πολλές άλλες φορές στη Νίκαια ο υπουργός έκανε περίπατο, κανείς δεν θα είχε ασχοληθεί ούτε με την επίσκεψη ούτε με το ότι εγκαινίασε ένα μισό έργο.

Υπάρχει λοιπόν ένα πρόβλημα.

Υπάρχει πρόβλημα ενσυναίσθησης και κατανόησης.

Ξαναλέω λοιπόν ότι κανονικά, σε ένα σοβαρό κράτος, με πολιτικούς που συμπάσχουν, που έχουν ενσυναίσθηση που βιώνουν τα προβλήματα της κοινωνίας, ουτε απεργίες χρειάζονται, ούτε κλειστοί δρόμοι, ούτε πορείες, και προφανώς ούτε ένταση ούτε συμπλοκές με την αστυνομία, ούτε χημικά ούτε ξύλο.

Σε ένα κανονικό κράτος, οι εκπρόσωποι όσων έχουν αιτήματα, όσων αδικούνται, όσων έχουν προβλήματα, μιλάνε με τους αρμόδιους υπουργούς και εκείνοι τα λύνουν.

Εδώ, σε αυτή τη χώρα αυτό δεν συμβαίνει και το ξέρουμε όλοι και ας μην κοροιδευόμαστε μεταξύ μας επιτέλους.

Το καλοκαίρι καιγόμαστε, το χειμώνα πνιγόμαστε, ζούμε επικίνδυνες καταστάσεις και επιβιώνουμε ή πεθαίνουμε από τύχη κυριολεκτικά. Η ζωή μας εξαρτάται από το αν θα κάτσουμε στο πρώτο ή στο τελευταίο βαγόνι ενός τρένουν που κινείται σε τροχιές χωρίς σήμανση και μέτρα ασφαλείας μέχρι να συναντήσει το απέναντι που κινείται αντίθετα.

Και ο κόσμος νιώθει ότι τον αγνοούν. Νιώθει ότι είναι αναλώσιμος. Το ξέρει επειδή το έχει δοκιμάσει, ότι όσο και να φωνάξει, όσο και να διαμαρτυρηθεί, όσο και να απεργήσει, τον έχουν ΧΕΣΜΕΝΟ.

Όσο δεν ενοχλείς δεν σε ακούει κανείς.

Και επειδή περιμένω κάτι πανέξυπνους να δοκιμάσουν να μου πούνε ότι υποστηρίζω τις ταραχές και τις συμπλοκές θα είμαι ξεκάθαρος. Ούτε τη βία στηρίζω ούτε θεωρώ πως η λύση είναι οι εικόνες της Νίκαιας.

Και προφανώς όσο ο κάθε υπουργός και πολιτικός έχει δικαίωμα να πηγαίνει παντού χωρίς να κινδυνεύει, άλλο τόσο δικαίωμα έχει και ο κάθε πολίτης στο να λέει τη γνώμη του και να διαμαρτύρεται ειρηνικά. Και έτσι έπρεπε να είναι το σωστό και το λογικό.

Υπάρχει κόσμος όμως που έχει φτάσει στα όρια του. Που βλέπει δικούς του ανθρώπους να πεθαίνουν από την ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού. Υπάρχει κόσμος που βλέπει τα παιδιά του να σκοτώνονται και τους αρμόδιους υπουργούς να είναι στο απυρόβλητο παρά τις τεράστιες ευθύνες τους.

Υπάρχει κόσμος που είναι τρομερά και συγκλονιστικά απελπισμένος και νιώθει ότι έχει φτάσει στο τέλος της διαδρομής μια λογικής λύσης στο αδιέξοδο της ζωής του.

Και όλοι αυτοί είναι πολύ πιθανό κάποια στιγμή να σπάσουν, να εκραγούν! Να βγούνε από τα ρούχα τους. Και τότε, το τι είναι λογικό, το τι είναι σωστό, το τι είναι πρέπον, το τι είναι νόμιμο και τι ποινικό, έχει πολύ μικρή σημασία, γιατί για εκείνους τους ανθρώπους όλα μπροστά από τα μάτια τους είναι ένα μαύρο πέπλο, είναι θολά. Και τότε δυστυχώς όλα μπορούν να συμβούν.

(fb) Yannis Kemmos