17-08-2025, Ω/11:25΄
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΕΡΑΣΦΑΛΕΙΑΣ-ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΠΩΓΩΝΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος (ΠΕΑΠΣ) πραγματοποίησε με απόλυτη επιτυχία, στις 14 Αυγούστου 2025, την “1η Ενημερωτική Ημερίδα πολιτών και φορέων, πάνω σε θέματα πυρασφάλειας και πυροπροστασίας”, στον ακριτικό δήμο Πωγωνίου που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας, δίπλα στα ελληνο-αλβανικά σύνορα.
Η εκδήλωση, η οποία τελούσε υπό την αιγίδα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας και υποστηρίχθηκε τόσο από τον τοπικό δήμο όσο και από την Αδελφότητα των αποδήμων του χωριού, έλαβε χώρα στην τοπική Κοινότητα Ιερομνήμης και προσέλκυσε το ενδιαφέρον των μόνιμων και ξενιτεμένων κατοίκων από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης
Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχε ο Πρόεδρος της ΠΕΑΠΣ, Κωνσταντίνος Γιαννάκος, ο οποίος προετοίμασε και το αξιόλογο πάνελ των ομιλητών, οι εισηγήσεις των οποίων, αλλά και οι απαντήσεις που έδωσαν στη συνέχεια, στις ερωτήσεις του πολυπληθούς ακροατηρίου, κατέδειξαν την επιτακτική ανάγκη άμεσης και έγκαιρης ενημέρωσης των πολιτών, πάνω σε θέματα πολιτικής προστασίας.
Οι θεματικές ενότητες που αναπτύχθηκαν και οι αντίστοιχοι εισηγητές ήταν οι παρακάτω:
1.“Η συμβολή της Δασικής Υπηρεσίας στον τομέα της πρόληψης των δασικών πυρκαγιών”.
Ομιλητής: Ο δασολόγος Ρήγας Τσιεκύρης, Τμηματάρχης Δασοτεχνικών Έργων του Δασαρχείου Ιωαννίνων.
- “Προληπτικές και κατασταλτικές ενέργειες του Δήμου, για προστασία από τις φυσικές καταστροφές”.
Ομιλητής: Ο Αντιδήμαρχος Πωγωνίου, Αθανάσιος Φωτίου.
- “Ο ρόλος της οργανωμένης ηπειρώτικης αποδημίας στην πυροπροστασία των χωριών μας“.
Ομιλητής: Ο Προκόπης Γκογιάννος, Μέλος του ΔΣ της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας.
- “Η πυρασφάλεια των πολιτών απαιτεί σωστή κρατική μέριμνα και ατομική πυροπροστατευτική παιδεία”.
Ομιλητής: Ο Κωνσταντίνος Γιαννάκος, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε και ομιλητή από τη Διοίκηση Πυροσβεστικών Υπηρεσιών του νομού Ιωαννίνων με θέμα τα ‘Προληπτικά μέτρα για την αποτροπή έναρξης πυρκαγιών & οδηγίες προφύλαξης από αυτές’, αλλά ο συνάδελφος Αξιωματικός-Ελεγκτής Πυρασφαλείας, που επρόκειτο να συμμετάσχει, δεν κατέστη δυνατόν τελικά να παραβρεθεί, λόγω της Γενικής επιφυλακής που επικρατούσε την ημέρα της Ημερίδας στην Ήπειρο, ένεκα των μεγάλων πυρκαγιών που κατέκαιγαν την περιοχή.
Όλοι οι εισηγητές , μέσω των ομιλιών τους, ανέδειξαν αφενός την αναγκαιότητα της ύπαρξης των απαιτούμενων προληπτικών μέτρων πυροπροστασίας που θα πρέπει να λαμβάνει η πολιτεία για την αποτροπή των δασικών πυρκαγιών στην ακριτική αυτή περιοχή της χώρας μας, αλλά και γενικότερα και αφετέρου την ανάγκη για έγκαιρη και ασφαλή αντιμετώπισή τους, όταν αυτές ξεσπούν, ώστε να μην ξαναθρηνήσουμε ανθρώπινες ζωές, όπως συνέβηκε πριν από 25 χρόνια, με την αναίτια απώλεια 7 ηλικιωμένων συμπολιτών του Πωγωνίου.
Επιπρόσθετα δε, ο Πρόεδρος της ΠΕΑΠΣ, Κωνσταντίνος Γιαννάκος, ανέλυσε το πόσο σημαντικό είναι για τους πολίτες της χώρας μας να έχουν την απαιτούμενη γνώση ως μέσον αυτοπροστασίας στην περίπτωση που θα βρεθούν αντιμέτωποι με το καταστροφικό φαινόμενο της πυρκαγιάς, ώστε να προστατευτούν από αυτή!
Όπως τόνισε, “….είναι καιρός πλέον η πολιτεία να αντιληφθεί την επιτακτική ανάγκη μιας ουσιαστικής και σοβαρής <επένδυσης> στην πρόληψη, που αποτελεί τη βάση της πυροπροστασίας παγκοσμίως, αντί να λαμβάνει ημίμετρα και να μετατοπίζει το πρόβλημα στην ατομική ευθύνη.
Επιπρόσθετα, οι πολίτες, κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης, θα πρέπει να αποκτήσουν μία πυρασφαλή παιδεία, με ευθύνη του κράτους, ώστε να είναι σε θέση να προστατεύουν τη ζωή και την περιουσία τους, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και όταν συνδράμουν τις δυνάμεις καταστολής, στο δύσκολο και επικίνδυνο έργο τους, να το πράττουν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.
Είναι απαράδεκτο, ως μεσογειακή πυρόπληκτη χώρα που είμαστε, να μην έχουμε διδαχθεί, από τα σχολικά μας χρόνια, βασικές αρχές πυρασφαλούς επιβίωσης σε περιπτώσεις πυρκαγιάς και να αναγκαζόμαστε να αυτοσχεδιάζουμε επικίνδυνα…..”
Μετά το πέρας των εισηγήσεων, το πρόγραμμα περιελάμβανε ένα ημίωρο διαλόγου μεταξύ των ομιλητών και του ακροατηρίου, το οποίο όμως, λόγω του έντονου ενδιαφέροντος που υπήρχε από την πλευρά των πολιτών, επεκτάθηκε στις 2 ώρες!
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την προσφορά παραδοσιακών ηπειρώτικων εδεσμάτων, σε όλους τους παρευρισκόμενους , μία γευστική λιχουδιά που είχαν ετοιμάσει με μεράκι οι νοικοκυρές της Ιερομνήμης.
Το ραντεβού ανανεώθηκε για το επόμενο καλοκαίρι όπου, μεταξύ άλλων, οι πολίτες της περιοχής θα εκπαιδευτούν στη σωστή χρήση των μέσων πυρόσβεσης.
ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Π.Ε.Α.Π.Σ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ
«Μόνο η σωστή κρατική μέριμνα σε συνδυασμό με μία πυρασφαλή παιδεία των πολιτών, διασφαλίζουν την ομαλή διαβίωση των Πωγωνισίων»
Λίγα χρόνια πριν, δηλαδή μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα, ο κίνδυνος δασικής πυρκαγιάς στο Πωγώνι αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου, ήταν πολύ περιορισμένος. Κι όταν αυτή ξεσπούσε, βασική αιτία ήταν η ανθρώπινη δραστηριότητα με την καύση υπολειμμάτων καλλιεργειών ή/και χορτολιβαδικών εκτάσεων με σκοπό την αποψίλωση ή τη βόσκηση αντίστοιχα.
Οι φωτιές αυτές, λόγω μη λήψης των αναγκαίων πυροπροστατευτικών μέσων, επεκτείνονταν, μερικές φορές και στα παρακείμενα όχθια, χωρίς όμως να προξενούν σοβαρές ζημιές αφού τα δένδρα ήταν υδρόφυλλα και λίγα σε αριθμό, λόγω της ξύλευσης αλλά και της χρήσης τους ως τροφή για τα ζώα.
Το ίδιο συνέβαινε και με τους κεραυνούς που “στόχευαν” κυρίως αιωνόβια δέντρα και η φωτιά που ξεσπούσε περιορίζονταν μόνο σ’ αυτά κι ακολούθως έσβηνε, από μόνη της, από τη μπόρα που ακολουθούσε.
Τα τελευταία χρόνια όμως, κυρίως λόγω της εγκατάλειψης των χωριών και της αγροτοκτηνοτροφίας αφενός, αλλά και της κλιματικής αλλαγής αφετέρου, ο κίνδυνος ανεξέλεγκτων πυρκαγιών μεγάλης έκτασης ‘χτυπάει’ και περιοχές της χώρας μας, που, μέχρι πρότινος, τις θεωρούσαμε απρόσβλητες από αυτό το καταστροφικό φαινόμενο.
Μία τέτοια λοιπόν πυρκαγιά “χτύπησε” και τη γειτονιά μας τον Αύγουστο του 2000 αφαιρώντας τη ζωή 7 ηλικιωμένων συμπατριωτών μας και κάνοντας στάχτη πολλά σπίτια και χιλιάδες στρέμματα δασικής έκτασης.
Η εισαγόμενη από τη γειτονική Αλβανία πυρκαγιά που πέρασε “δια πυρός & σιδήρου” τα χωριά στην πίσω πλευρά του Κασιδιάρη, μας δίδαξε πως τόσο ο εφησυχασμός και η αδράνεια του κράτους όσο και η άγνοια των πολιτών, αποτελούν ένα θανάσιμο μίγμα για την ασφάλεια της τοπικής κοινωνίας.
Τα “μαθήματα” που πήραμε, εμείς οι πυροσβέστες, από το συμβάν αυτό ήταν πολλά και μας οδήγησαν στη λήψη μέτρων που στόχευαν στο να περιορίζουν τον κίνδυνο να ζήσει η περιοχή μας παρόμοιες καταστάσεις, στο μέλλον!
Προσωπικά, λόγω της τότε υπηρεσιακής μου θέσης, ως υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων του Πυροσβεστικού Σώματος, πρωτοστάτησα στη σύναψη διμερών σχέσεων πυροσβεστικής συνεργασίας με τη γειτονική μας χώρα.
Εισηγήθηκα δε στην ηγεσία και παραχωρήθηκε στην Αλβανία, σημαντική υλικοτεχνική βοήθεια για να μπορούν οι εκεί πυροσβέστες να επεμβαίνουν έγκαιρα στις πυρκαγιές ώστε αυτές να μην “εξάγονται”στη χώρα μας!
Παράλληλα, ενισχύθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία Ιωαννίνων, με την ίδρυση νέων Κλιμακίων ενώ αυξήθηκε η δύναμής της τόσο σε ανθρωποδυναμικό όσο και σε πυροσβεστικά μέσα.
Λίγα χρόνια όμως αργότερα, μας προέκυψε η οικονομική κρίση, με τα μνημόνια και τα λοιπά “καλούδια” που μας άφησε ως αρνητική παρακαταθήκη με αποτέλεσμα να ανατρέψει, τον προαναφερόμενο υπηρεσιακό σχεδιασμό αφού μειώθηκε κατά πολύ ο ετήσιος προϋπολογισμός του Πυροσβεστικού Σώματος.
Αυτό είχε ως συνέπεια σήμερα η υπηρεσία μας να αριθμεί 4.000 οργανικά κενά, να έχει υπέργηρους εργαζόμενους 7 ταχυτήτων που δουλεύουν ακατάπαυστα για να καλύψουν τις ελλείψεις σε προσωπικό και να χρησιμοποιεί έναν γερασμένο στόλο αυτοκινήτων και μηχανημάτων!
Μα η κυβέρνηση εξήγγειλε το περιβόητο πρόγραμμα “Αιγίς”, θα πει κάποιος!
Το πρόγραμμα αυτό , ύψους 2,1 δις ευρώ, που προβλέπεται να ολοκληρωθεί στα επόμενα 5 χρόνια, αφορά ΜΟΝΟ την αναβάθμιση του εξοπλισμού και των μέσων των υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας και δεν προβλέπει ΤΙΠΟΤΕ για το ανθρώπινο δυναμικό!
Αλήθεια, μετά από μία πενταετία που τα κενά στο ΠΣ, λόγω συνταξιογοτήσεων, θα έχουν φτάσει τις 7.000, ποιός θα χειρίζεται τα drones, τα συγχρονά οχήματα και τα λοιπά μέσα;
Ή μήπως θα τα δώσουμε κι αυτά σε ιδιώτες, όπως γίνεται, τα τελευταία χρόνια, με πολλές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας;
Κι όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, θα κλείνουμε στη φυλακή και κάποιους πυροσβέστες, για να εκτονώνεται η λαϊκή αντίδραση και παράλληλα να βγαίνουν αλώβητοι οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, που φέρουν και την κύρια ευθύνη, όπως έγινε και με τη φωτιά στο Μάτι!
Ας έρθουμε όμως στο σήμερα και στην κατάσταση που επικρατεί στο Πωγώνι.
Είναι γεγονός πως η περιοχή μας δεν εντάσσεται στην πρώτη σειρά επικινδυνότητας, όπως συμβαίνει με άλλες περιοχές της νοτίου Ελλάδας αλλά, εάν ξεσπάσει μία δασική πυρκαγιά, εδώ στην Ιερομνήμη, πιθανόν οι καταστροφικές της συνέπειες να είναι εξ ίσου μεγάλες, για δύο βασικούς λόγους:
Τα ελλιπή μέτρα πρόληψης και την άγνοια κινδύνου πολιτών και φορέων!
Εμείς οι πυροσβέστες, όπου γης, θεωρούμε πως η πρόληψη είναι το βασικό εργαλείο τόσο για την αποφυγή έναρξης μιας πυρκαγιάς όσο και για τη σωστή αντιμετώπισή της! Η πολιτεία όμως, διαχρονικά, δεν δίνει τη δέουσα προσοχή και βαρύτητα στον τομέα αυτόν γιατί ακολουθεί το δόγμα “κόστος-όφελος”, που είναι και το ευαγγέλιο της πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση!
Δηλαδή δίνει χρήματα όπου θεωρεί πως η ‘επένδυση’ αυτή θα φέρει κάποιο κέρδος (βασικά σε ιδιώτες)! Η “επένδυση” στην πρόληψη για την προστασία του περιβάλλοντος είναι, για όλους αυτούς που καθορίζουν τις τύχες μας, μη επιλέξιμη γιατί δεν αποφέρει θετικό λογιστικό αποτέλεσμα.
Δεν εξηγείται αλλιώς, η συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση των υπηρεσιών που έχουν την ευθύνη της πρόληψης, όπως είναι η Δασική Υπηρεσία και οι Δήμοι!
Μακροοικονομικά λοιπόν, για τους κυβερνώντες, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά πανευρωπαϊκά, είναι προτιμότερη η όποια μικρή αποζημίωση σε πυρόπληκτους από το να δαπανούν για την πρόληψη ώστε να μην υπάρξουν πυρόπληκτοι!
Για να μην πούμε βέβαια πως σε ορισμένες των περιπτώσεων οι καταστροφικές συνέπειες από τις δασικές πυρκαγιές τους βγάζουν και από κάποιο (πιθανό) νομικό αδιέξοδο (βλέπε εγκατάσταση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αποχαρακτιρισμός δασικών εκτάσεων κοκ) .
Με την πρόσφατη δε θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής ασφάλισης των κτιρίων για πυρκαγιές, πλημμύρες και άλλα φαινόμενα, η κρατική υποχρέωση μετατοπίζεται ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ στην περιβόητη ατομική ευθύνη!
Κάτι αντίστοιχα δεν συμβαίνει άλλωστε και με τους καθαρισμούς των οικοπέδων;
Από τη μια, η πολιτεία δεν δίνει στους δήμους τα απαιτούμενα κονδύλια για τον καθαρισμό των δημοτικών και κοινόχρηστων χώρων, τη διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών και γενικά την εφαρμογή των προβλεπόμενων ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ προληπτικών μέτρων αντιπυρικής προστασίας κι από την άλλη αναγκάζει τους ιδιοκτήτες των οικοπέδων, στα χωριά μας, να τα καθαρίζουν για να μην εξαπλώνεται μία πιθανή πυρκαγιά.
Κάθισε κανείς από τους ‘σοφούς νομοθέτες’ να σκεφτεί πως εδώ στο Πωγώνι, κι αν ακόμα καθαρίσει κάποιος το οικόπεδό του μέχρι την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, στα τέλη Απρίλη, όπως προβλέπει ο νόμος, θα χρειαστεί να το επαναλάβει τουλάχιστον άλλες 2 φορές, μέχρι τη λήξη της τον Οκτώβρη, μιας και χόρτα ξαναφυτρώνουν λόγω των τακτικών βροχοπτώσεων; Και πώς θα το κάνει αυτό, τη στιγμή που το 90% του πληθυσμού των χωριών βρίσκεται μακριά από αυτό; Θα πρέπει, λέει, να το καθαρίσει ο δήμος και να χρεώσει το κόστος στον ιδιοκτήτη! Σε ποιόν, από τη στιγμή που τα περισσότερα ανήκουν σε κληρονόμους που ούτε οι ίδιοι δεν το γνωρίζουν;
Αλήθεια, πιστεύουν πραγματικά οι εμπνευστές της ‘ατομικής ευθύνης’ πως μ’ αυτή την πολιτική θα σωθούν τα χωριά μας, σε περίπτωση δασικής πυρκαγιάς;
Λυπάμαι που το λέω, αλλά “πλανώνται πλάνην οικτράν”, εάν νομίζουν πως με αυτόν τον τρόπο αποποιούνται τη δική τους ευθύνη!
Μα θα πει κανείς, δεν πρέπει, ως σωστοί πολίτες, να συμπεριφερόμαστε με σύνεση, προνοητικότητα και υπευθυνότητα;
Βεβαίως και πρέπει!
Αυτό όμως επιτυγχάνεται όχι με κατασταλτικά – τιμωρητικά μέτρα αλλά, πρωτίστως μέσω της σωστής πυροπροστατευτικής επιμόρφωσης ώστε ο καθένας μας να αποκτήσει μία πυρασφαλή παιδεία και- γιατί όχι- μία πολύπλευρη γνώση για όλα τα θέματα Πολιτικής Προστασίας, ώστε να πάψουμε να θρηνούμε ανθρώπινες απώλειες από πυρκαγιές, πλημμύρες και άλλες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Η χώρα μας, ως σεισμογενής περιοχή, ενέταξε εδώ και δεκαετίες, στο εκπαιδευτικό της πρόγραμμα το μάθημα της προστασίας από τους σεισμούς το οποίο διδάσκεται από τη νηπιακή ηλικία και κάθε χρόνο πραγματοποιούνται σχετικές ασκήσεις τόσο σε σχολεία όσο και σε άλλους χώρους συνάθροισης κοινού.
Μήπως θα έπρεπε λοιπόν, ως μεσογειακή πυρόπληκτη χώρα που είμαστε να μπει στα σχολεία και το μάθημα “προστατευόμαστε από τη φωτιά και τα λοιπά φυσικά φαινόμενα”;
Είναι σχεδόν σίγουρο πως εάν οι συνάνθρωποί μας, που έχασαν τη ζωή τους στο Μάτι, είχαν φροντίσει πρωτίστως να είναι καθαρές οι αυλές τους από καύσιμη ύλη και παράλληλα γνώριζαν πως παραμένοντας μέσα στο σπίτι τους, ο κίνδυνος από την εξωτερική πυρκαγιά μειώνεται στο μισό απ’ ότι όταν βρίσκονται έξω από αυτό, δεν θα αποφάσιζαν να τα εγκαταλείψουν και μάλιστα άναρχα και χωρίς σχέδιο ασφαλούς εκκένωσης, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστούν και να καούν ζωντανοί!
Οι εκκενώσεις περιοχών, που τον τελευταίο καιρό, γίνονται όλο και πιο τακτικές, ακόμη κι εκεί που δεν απαιτούνται, μπορεί να εξασφαλίζουν μεν κάποια μείωση των θυμάτων αλλά αυξάνουν κατά πολύ τις ζημιές.
“Κάηκε η γριά στο κουρκούτι, φυσάει και το γιαούρτι”, λέει ο λαός μας και στην προκειμένη περίπτωση η παροιμία αυτή εφαρμόζεται στο ακέραιο!
Όπως όμως εύκολα αντιλαμβάνεται ο καθένας, είναι αδύνατο σε κάθε εγκαταλελειμμένο από τους ενοίκους του σπίτι να βρίσκεται και από ένα πυροσβεστικό όχημα για να σβήσει τις μικροεστίες, που θα μείνουν μετά το πέρασμα της φωτιάς, ώστε αυτές να μην εξελιχθούν και να απειλήσουν το κτίριο!
Εάν όμως οι ενήλικες ένοικοι, είχαν τις βασικές γνώσεις πυρασφαλούς διαβίωσης, σε περίπτωση πυρκαγιάς, θα μπορούσαν κάλλιστα να λειτουργήσουν ως εν δυνάμει εθελοντές και να σώσουν όχι μόνο την περιουσία τους, αλλά και το σπίτι του γείτονα!
Εν κατακλείδι, η εθελοντική παραμονή κατοίκων και γενικά πολιτών προκειμένου να βοηθήσουν σε περίπτωση πυρκαγιάς, είναι σημαντική αλλά προϋποθέτει αφενός μεν αυτοί να είναι κατάλληλα ‘εκπαιδευμένοι’ και αφετέρου, σωστά ντυμένοι!
Αυτό που βλέπουμε στην τηλεόραση, πολίτες γυμνούς από τη μέση και πάνω, με σαγιονάρες, να προσπαθούν να προστατέψουν το σπίτι τους ή να βοηθήσουν τους πυροσβέστες, είναι απαράδεκτο και άκρως επικίνδυνο!
Περισσότερη ζημιά κάνουν στις μονάδες επέμβασης, γιατί τους επιφορτίζουν και με τη δική τους προστασία, παρά σημαντικό έργο παράγουν.
Κλείνοντας κι επειδή βλέπουμε πως η προτροπή μας, προς την πολιτεία, τόσο για την πρόληψη όσο και για την επιμόρφωση των πολιτών, δεν εισακούεται, τουλάχιστον στον απαιτούμενο βαθμό, η Πανελλήνια Ένωση Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος δραστηριοποιείται, τα τελευταία χρόνια, μονομερώς αλλά και από κοινού με άλλους φορείς που συμπάσχουν μαζί μας, στον τομέα της ενημέρωσης και εκπαίδευσης των πολιτών, σε θέματα πυρασφάλειας.
Αυτή λοιπόν η δράση μας, ήταν η αιτία για να αναπτύξουμε συνεργασία και με την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας που, ως γνωστόν, ενδιαφέρεται για τα προβλήματα των Ηπειρωτών και να εντάξουμε στο κοινό μας πρόγραμμα τη διενέργεια παρόμοιων με τη σημερινή, Ενημερωτικών Ημερίδων, σ’ όλη την Ήπειρο αλλά και σε περιοχές που διαβιούν απόδημοι ηπειρώτες.
Χαίρομαι ιδιαίτερα που η πρώτη εκδήλωση διοργανώνεται στον παραμεθόριο Δήμο Πωγωνίου και μάλιστα στη γενέτειρά μου Ιερομνήμη.
Εμείς οι συνταξιούχοι πυροσβέστες, να ξέρετε, μπορεί να είμαστε απόμαχοι της δουλειάς αλλά δεν είμαστε απόμακροι από τα προβλήματα της κοινωνίας!
Τα αναδεικνύουμε και παλεύουμε, μαζί με τον υπόλοιπο λαό, για την επίλυσή τους!
Σας εύχομαι ολόψυχα, καλό υπόλοιπο καλοκαιριού, με ασφάλεια και υγεία, στους δε απόδημους πωγωνίσιους, καλή επιστροφή όταν ‘σωθούν’ οι μέρες της άδειάς τους!
Κωνσταντίνος Γιαννάκος- Πρόεδρος της ΠΕΑΠΣ
