25-11-2024, Ω/22:40′

Ένα πολύ όμορφο και συνάμα εκπαιδευτικό διήμερο πέρασαν οι συνάδελφοι, απόστρατοι και εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους, που συμμετείχαν στην εκπαιδευτική – θρησκευτική – ψυχαγωγική εκδρομή, που διοργάνωσε η ΠΕΑΠΣ, σε αγαστή συνεργασία με το Αρχηγείο Πυροσβεστικού Σώματος.

Το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Νοεμβρίου 2024, βρεθήκαμε στα μέρη που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Ηλίας Μπέτσιος (1910-2004), στην ευρύτερη περιοχή της Φθιώτιδας και της Ευρυτανίας, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 20 χρόνων, από τον θάνατό του.

Ο αείμνηστος συνάδελφος, μαζί με τον ιδρυτή του ΠΣ Αλκιβιάδη Κοκκινάκη, υπήρξαν οι δύο σημαντικότερες προσωπικότητα που ανέδειξε διαχρονικά, το Πυροσβεστικό Σώμα. Το συγγραφικό δε έργο του Ηλία Μπέτσιου, αναλλοίωτο στο χρόνο και πάντα επίκαιρο, ακόμα και σήμερα αποτελεί πολύτιμο εργαλείο στο μυαλό των πυροσβεστών κατά την εκτέλεση των δύσκολων καθηκόντων τους.

Με αφετηρία λοιπόν την πλατεία Ομονοίας και με οδηγό του υπηρεσιακού λεωφορείου τον έμπειρο συνάδελφο, Παναγιώτη Πάντα, ξεκίνησε το οδοιπορικό μας. Πρώτη σύντομη στάση το Λιανοκλάδι για να επιβιβαστούν εν ενεργεία συνάδελφοι που κατέφθασαν εκεί από τη Λάρισα, όπου ζουν και εργάζονται.

Η εκδρομική μας ομάδα συμπληρώθηκε στην κοντινή Μακρακώμη και όλοι μαζί οδεύσαμε προς τον πρώτο σταθμό της περιοδείας μας, το ιστορικό χωριό Κορυσχάδες Ευρυτανίας, όπου επισκεφθήκαμε το πρώην δημοτικό του σχολείο που τα τελευταία χρόνια μετατράπηκε σε μουσείο της εθνικής αντίστασης.

Εκεί, πριν από 80 χρόνια, συνέβαινε ένα από τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας:

Ήταν η σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου, της “Βουλής” της αγωνιζόμενης κατά των χιτλερικών κατακτητών Ελλάδας. Οι εκλογές για την ανάδειξη των 250 εθνοσυμβούλων είχαν γίνει μυστικά στις περισσότερες περιοχές της χώρας, με τη συμμετοχή 1.800.000 πολιτών, ανδρών και γυναικών.

Οι εκλεγμένοι Εθνοσύμβουλοι μπροστά στο Σχολείο των Κορυσχάδων

23 Απρίλη του 1944. Οι γυναίκες ψηφίζουν για πρώτη φορά.

Τη διενέργεια των εκλογών είχε αποφασίσει η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), η λεγόμενη “κυβέρνηση του βουνού”, που είχε σχηματιστεί με πρωτοβουλία του ΕΑΜ, τον Μάρτιο του 1944.

Στις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου, που διήρκεσαν δύο εβδομάδες και έληξαν στις 27 Μαΐου 1944, συμμετείχαν πέντε καθηγητές πανεπιστημίου, δύο μητροπολίτες, οκτώ στρατηγοί, είκοσι δημόσιοι υπάλληλοι, πέντε βιομήχανοι, δέκα δημοσιογράφοι, δεκαπέντε γιατροί, είκοσι πέντε δικηγόροι, είκοσι τρεις αγρότες, δέκα καθηγητές γυμνασίου, είκοσι δύο εργάτες κ.ά.

Επόμενος σταθμός, κατά την πρώτη ημέρα της εκδρομής μας, ήταν η ιερά Μονή Παναγίας Προυσιώτισσας, από τα σημαντικότερα μοναστήρια της πατρίδας μας που κατά πολλούς θεωρείται “το σπίτι της Παναγιάς, της κυράς της Ρούμελης”.

Χτίστηκε τον 12ο αιώνα στο σημείο που, κατά τη χριστιανική παράδοση, βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας, η οποία μεταφερόμενη από την Προύσα της Μικράς Ασίας, στη Θράκη το 829 μ.Χ., για να σωθεί από την εντολή για κάψιμο όλων των εικόνων που είχε δώσει ο τότε Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Θεόφιλος, εξαφανίστηκε στη διαδρομή κατά τη μεταφορά της και εμφανίστηκε αργότερα, στο συγκεκριμένο δύσβατο σημείο της Ευρυτανίας.

Αφού ξεναγηθήκαμε με ευλάβεια στους χώρους του μοναστηριού και είδαμε, μεταξύ άλλων και τα άρματα του οπλαρχηγού Καραϊσκάκη που φιλοξενούνται εκεί, ο ήλιος έγερνε πλέον προς τη δύση οπότε αφήσαμε τους καλόγερους στην “εκκωφαντική ησυχία” του τοπίου που τους φιλοξενεί, ώστε, απερίσπαστοι και χωρίς την παρουσία λαϊκών, να ασχοληθούν με την εσπερινή τους λειτουργία.

Εμείς, φορτωμένοι με τις όμορφες εικόνες και εντυπώσεις της πρώτης ημέρας, διασχίσαμε το επιβλητικό φαράγγι του Τρικεριώτη ποταμού και καταλήξαμε στο όμορφο Καρπενήσι, όπου θα διανυκτερεύαμε, έχοντας κατά νου και μία επίσκεψη στην τοπική Πυροσβεστική μας Υπηρεσία.

Αυτή πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την τακτοποίησή μας στο ξενοδοχείο και λίγο πριν τον βραδινό μας φαγητό.

Οι συνάδελφοι της βάρδιας μας δέχθηκαν με μεγάλη χαρά κι εμείς, από την πλευρά μας, για να τους ευχαριστήσουμε, τους φιλέψαμε με βιβλία για τα “60 χρόνια της Π.Ε.Α.Π.Σ.” τα οποία καταγράφουν και την ιστορία του Πυροσβεστικού Σώματος την ίδια περίοδο (1961-2021).

Η μέρα μας έκλεισε με ένα πλούσιο δείπνο, μετά ζωντανής μουσικής και χορού, σε ξακουστή ταβέρνα του Καρπενησίου και διανυκτέρευση στο πολυτελές ξενοδοχείο Μοντάνα.

Η επόμενη μέρα, Κυριακή, ξεκίνησε με ένα πλούσιο πρωινό και αφού αποχαιρετήσαμε την ηλιόλουστη πόλη και το στεγνό από χιόνι Βελούχι, κατηφορίσαμε για το χωριό Μεσαία Κάψη Φθιώτιδας, γενέτειρα και παντοτινό αποκούμπι του αείμνηστου συναδέλφου, Ηλία Μπέτσιου.

Στον χώρο όπου βρίσκεται το νεκροταφείο της Κοινότητας και το παρεκκλήσι του Αγ. Δημητρίου, κτήτορας του οποίου υπήρξε ο αείμνηστος συνάδελφός μας, περίμεναν την αντιπροσωπεία μας ο συνταξιούχος λυκειάρχης Νικόλαος Παπαηρακλής, ο ανηψιός του αείμνηστου Νικόλαος Μπέτσιος, Περιφερειακός Σύμβουλος Φθιώτιδας, ένας ένστολος συνάδελφος, ο Πυρονόμος Γεώργιος Παπαναγιώτου, εκπρόσωπος του Διοικητή της Π.Υ. Μακρακώμης και κάτοικοι του χωριού.

Ακολούθως πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη Δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Ηλία Μπέτσιου στο τέλος της οποίας μίλησαν για τη ζωή και το έργο του:

– Ο Επίτιμος Υπαρχηγός και επικεφαλής της “Στέγης Πυροσβεστικού Πολιτισμού” της Π.Ε.Α.Π.Σ., Χρήστος Μητροπέτρος, σε ότι αφορά το πυροσβεστικό έργο του αείμνηστου συναδέλφου.

– Ο κ. Νικόλαος Παπαηρακλής, για το κοινωνικό και θρησκευτικό έργο που προσέφερε στη γενέτειρά του ο αξιομνημόνευτος συγχωριανός του και άφησε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές, με αποτέλεσμα το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού του, ΟΜΟΦΩΝΑ, να τον τιμήσει ως Επίτιμο Δημότη Μεσαίας Κάψης.

– Ο κ. Νικόλαος Μπέτσιος, ο οποίος τον έζησε από κοντά μέχρι τα στερνά του, έκανε αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα που επιβεβαιώνουν το κοινωνικό του έργο και τη βαθειά χριστιανική του πίστη.

Μετά το πέρας της επιμνημόσυνης Δέησης, σύσσωμο το εκκλησίασμα μετέβηκε στο παρακείμενο Κοιμητήριο όπου ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αποστράτων Πυροσβεστικού Σώματος, Κωνσταντίνος Γιαννάκος, κατέθεσε στεφάνι στον τάφο του ξεχωριστού αυτού συναδέλφου μας.

Αιωνία θα παραμείνει η μνήμη του, γιατί διαχρονικό είναι και το έργο που μας προσέφερε!

Το πρόγραμμα της ημέρας συνεχίστηκε με επίσκεψη στην “Καλύβα του Στεφανή”, στη Σπερχειάδα, όπου στις 22 Μαΐου 1942 συγκροτήθηκε η πρώτη ένοπλη ομάδα και άρχισε την αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών, στην ευρύτερη περιοχή. Ακολούθως ανδρώθηκε το αντιστασιακό κίνημα, έγινε πολυπληθέστερο και συνέχισε τη δράση του μέχρι την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τη φασιστική κατοχή.

Το μεσημεριανό μας γεύμα το απολαύσαμε στην Μακρακώμη κι ακολούθως άρχισε το ταξίδι της επιστροφής που κι αυτό είχε να μας προσφέρει αξιοσημείωτες επισκέψεις.

Πρώτος σταθμός η ιστορική γέφυρα του Γοργοπόταμου, όπου στις 25 Νοέμβρη του 1942, αντιστασιακές ομάδες και βρετανοί πράκτορες, την ανατίναξαν με σκοπό να εμποδίσουν τον ανεφοδιασμό των γερμανικών στρατευμάτων στη Βόρεια Αφρική. Τελικά όμως η ενέργεια είχε συμβολικό χαρακτήρα αφού η μάχη στο Ελ Αλαμέιν είχε κριθεί.

Το 1964, δηλαδή 22 χρόνια μετά, στις 29 Νοεμβρίου, στον ίδιο χώρο, κατά τον εορτασμό της επετείου, εξερράγη μία νάρκη που σκότωσε 13 άτομα και τραυμάτισε άλλα 51, που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση. Το επίσημο πόρισμα της τότε κυβέρνησης αποφάνθηκε πως επρόκειτο για ‘ξεχασμένη’ νάρκη του πολέμου, παρ’ ότι τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ ανέφεραν πως είχαν προηγηθεί τρεις εκκαθαρίσεις του ναρκοπέδιου, από το 1951 έως το 1957 και δεν είχε μείνει καμμία νάρκη.

Έγγραφο όμως που δημοσίευσαν οι εφημερίδες της εποχής, παρουσίαζε ως δράστες στελέχη της CIA, που ήρθαν από τη Δυτ. Γερμανία, για τον σκοπό αυτό.

“Συμπτωματικά”, τρία χρόνια μετά ανέλαβε τις τύχες διακυβέρνησης της χώρα μας, με πραξικόπημα, η 7ετής δικτατορία, με τις ‘ευλογίες’ βέβαια των Αμερικανών!

Τελευταία επίσκεψη των εκδρομέων ήταν στα ιστορικά μνημεία, στις Θερμοπύλες, του Λεωνίδα και των 300 Σπαρτιατών που αγωνίστηκαν κατά των Περσών και έπεσαν μέχρι ενός, υπακούοντας στους νόμους της πατρίδας τους, καθώς και το παρακείμενο των 700 Θεσπιέων, που υπό την καθοδήγηση του συμπατριώτη τους Δημόφιλου, έμειναν στο πλευρό των Σπαρτιατών και θυσιάστηκαν, όταν τους κύκλωσαν οι Πέρσες, στη μάχη των Θερμοπυλών!

Η επιμορφωτική, από πολλές πλευρές, εκδρομή έλαβε τέλος, εκεί από όπου ξεκίνησε, στην πλατεία Ομονοίας, με την προτροπή των συμμετεχόντων αλλά και τη δέσμευση των διοικούντων την ΠΕΑΠΣ, να επαναληφθεί σύντομα σε νέους προορισμούς που παρουσιάζουν ιδιαίτερο υπηρεσιακό και ιστορικό ενδιαφέρον.