ΚΙΤ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ 72 ΩΡΩΝ…

19-11-2026, Ω/12:00′

Οδηγίες χρήσης για πολίτες που επιμένουν να ζουν πάνω από τις οικονομικές τους δυνατότητες. Δηλαδή, να τρώνε, να ζεσταίνονται και να αναπνέουν.

Η Ευρώπη μάς προετοιμάζει για τις πρώτες 72 ώρες μιας μεγάλης κρίσης, προτείνοντας ένα κιτ έκτακτης ανάγκης. Νερό, κονσέρβες, φακό, μπαταρίες, φάρμακα, ραδιόφωνο. Όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να επιβιώσει τρία εικοσιτετράωρα, χωρίς τις βασικές υποδομές του πολιτισμού.

Στην Ελλάδα, βέβαια, έχουμε ένα μικρό συγκριτικό πλεονέκτημα. Είμαστε ήδη εκπαιδευμένοι. Εδώ ο μισθωτός επιβιώνει χωρίς μισθό τις τελευταίες δέκα ημέρες του μήνα. Ο συνταξιούχος χωρίς αξιοπρεπή σύνταξη ολόκληρο τον χρόνο. Ο νέος χωρίς σπίτι, μέχρι να ασπρίσουν τα μαλλιά του. Και ο ασθενής χωρίς ραντεβού στο δημόσιο νοσοκομείο, μέχρι να ξεχάσει τι τον πονούσε.

Επομένως, το ευρωπαϊκό κιτ των 72 ωρών χρειάζεται επειγόντως ελληνική προσαρμογή.

ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΝΑΣ ΜΕΓΕΘΥΝΤΙΚΟΣ ΦΑΚΟΣ.

Για να εντοπίζονται οι αυξήσεις που διαφημίζουν. Είναι τόσο μικρές, που διακρίνονται μόνο με εργαστηριακό εξοπλισμό. Αν δεν τις βρείτε, μην ανησυχείτε. Τις έχει ήδη εντοπίσει το σούπερ μάρκετ και τις έχει εισπράξει προκαταβολικά.

ΔΕΥΤΕΡΟ: ΕΝΑ ΥΠΝΩΤΙΚΟ.

Για τις νύχτες που μετράτε αντί για προβατάκια τις δόσεις του δανείου, τα απλήρωτα ενοίκια και τις αυξήσεις στο σούπερ μάρκετ. Αν δεν δράσει, ανοίξτε την τηλεόραση σε μια κυβερνητική ομιλία περί οικονομικού θαύματος. Προσοχή στη δοσολογία: Η υπερβολική έκθεση μπορεί να προκαλέσει βαθύ ύπνο της κριτικής σκέψης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο ασθενής ξυπνά πιστεύοντας ότι είναι πλούσιος.

ΤΡΙΤΟ: ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ.

Για λόγους ψυχολογικής προετοιμασίας. Ανοίγοντάς το, ο πολίτης εξοικειώνεται με την έννοια της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αν βρεθεί μέσα χαρτονόμισμα, να παραδοθεί αμέσως στην πλησιέστερη τράπεζα ως αρχαιολογικό εύρημα.

ΤΕΤΑΡΤΟ: ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ.

Για να τρέχετε από τη μία δουλειά στην άλλη. Από το δημόσιο νοσοκομείο στο ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο. Από το ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στο πατρικό. Από το ταμείο του σούπερ μάρκετ πίσω στο ράφι, για να επιστρέψετε όσα δεν αντέχει η τσέπη σας.

ΠΕΜΠΤΟ: ΕΝΑ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ.

Για να ενημερώνεστε ότι η οικονομία πηγαίνει περίφημα, ενώ εσείς πηγαίνετε με τα πόδια, επειδή η βενζίνη σάς φαίνεται είδος πολυτελείας. Αν το ραδιόφωνο μεταδίδει ασταμάτητα την ίδια αισιόδοξη είδηση περί ανάπτυξης κι ευημερίας, μην επιχειρήσετε να το επισκευάσετε. Λειτουργεί κανονικά.

ΕΚΤΟ: ΜΙΑ ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ.

Για να καλείτε βοήθεια όταν χρειάζεστε γιατρό, όταν πλημμυρίζει το σπίτι σας ή όταν η φωτιά πλησιάζει τη γειτονιά. Μη σφυρίζετε όμως, πολύ δυνατά. Υπάρχει κίνδυνος να σας κατηγορήσουν ότι διαταράσσετε το επενδυτικό κλίμα.

ΕΒΔΟΜΟ: ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ.

Για να καταγράφετε όσα σας είπαν ότι θα θεωρούνται πλέον προσωπική σας ευθύνη: η ανεργία, η ακρίβεια, η ενεργειακή φτώχεια, οι εξώσεις, η μη περίθαλψη κι όλες οι πληγές του Φαραώ. Αφήστε μερικές λευκές σελίδες. Η λίστα ανανεώνεται διαρκώς.

ΟΓΔΟΟ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ: ΕΝΑΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ.

Για να αντικρίζετε καθημερινά τον βασικό ύποπτο για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας: Εσάς. Που επιμένετε να τρώτε τρεις φορές την ημέρα, να ζεσταίνεστε τον χειμώνα και να κατοικείτε σε σπίτι αντί σε επενδυτικό χαρτοφυλάκιο. Που απαιτείτε μισθό ικανό να φτάνει μέχρι τον επόμενο μισθό. Που έχετε την εξωφρενική απαίτηση να αρρωσταίνετε, μόνο όταν υπάρχει διαθέσιμο ραντεβού στο νοσοκομείο. Κοιταχτείτε καλά. Αν δείτε πίσω σας μια σκιά, που κερδίζει από όλα αυτά, μην τρομάξετε. Δεν είναι φάντασμα. Είναι το αόρατο χέρι της αγοράς. Και, όπως θα έχετε διαπιστώσει, δεν είναι καθόλου αόρατο, όταν μπαίνει στην τσέπη σας.

Και κάπου εδώ τελειώνουν οι οδηγίες. Το ευρωπαϊκό κιτ σχεδιάστηκε για μια έκτακτη κατάσταση. Το ελληνικό, περιγράφει μια καθημερινότητα. Κι όλο αυτό, εκτυλίσσεται μέσα στο πιο σουρεαλιστικό πλαίσιο. Στον αιώνα της τεχνητής νοημοσύνης και των διαστημικών ταξιδιών, που διαθέτει τεχνολογία για να εξερευνήσει τον Άρη, και υπάρχει δυσκολία να εξασφαλιστεί αξιοπρεπής ζωή στους ανθρώπους της Γης. Το θέμα λοιπόν, δεν είναι πόσες κονσέρβες, πόσες μπαταρίες και πόσα μπουκάλια νερό, πρέπει να χωρέσουμε σ’ ένα σακίδιο. Είναι πώς θ’ αντιδράσουμε στο να πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια το γεμάτο ψυγείο, το ζεστό σπίτι, η αξιοπρεπής στέγη και ο γιατρός χωρίς τιμοκατάλογο.

Μας εκπαιδεύουν να επιβιώνουμε από την επόμενη καταστροφή, ενώ μας ζητούν να συνηθίσουμε την προηγούμενη. Να προετοιμαζόμαστε για τρεις μέρες χωρίς ρεύμα, αλλά να μη διαμαρτυρόμαστε για δεκαετίες με το χέρι μονίμως στην τσέπη. Να έχουμε έτοιμο σχέδιο διαφυγής από πολέμους, αλλά κανένα σχέδιο διαφυγής από τη φτώχεια. Μας δίνουν οδηγίες για να επιβιώσουμε από την κατάρρευση του κόσμου, αλλά καμία για να ζήσουμε αξιοπρεπώς όσο ο κόσμος λειτουργεί κανονικά.

Ίσως, τελικά, το πιο επικίνδυνο πράγμα που πρέπει να βάλουμε στο κιτ επιβίωσης να είναι μια ερώτηση: Αν για να αντέξουμε την καταστροφή, χρειαζόμαστε προμήθειες 72 ωρών, τι χρειαζόμαστε για να αντέξουμε την «κανονικότητα» διαρκείας;

Σίγουρα, όχι ένα μεγαλύτερο σακίδιο. Σίγουρα ένα άλλον κόσμο.

Η πολιτική συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στο πόσες κονσέρβες πρέπει να αποθηκεύσει κάθε νοικοκυριό. Οφείλει να αφορά και το γιατί η πρόσβαση σε τροφή, ενέργεια, στέγη και περίθαλψη, παραμένει τόσο επισφαλής για πολλούς ανθρώπους. Γιατί, τελικά, υπάρχει κάτι που δεν χωράει σε κανένα κιτ έκτακτης ανάγκης. Ποιος θα μας προστατεύσει από μια «κανονικότητα» για την οποία χρειαζόμαστε ήδη κιτ επιβίωσης;

Semina Digeni 

Related Articles

Stay Connected

567ΥποστηρικτέςΚάντε Like

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ