Οκτώ μήνες μετά την εφιαλτική νύχτα της 26ης Ιανουαρίου 2026, όταν η φονική έκρηξη στις εγκαταστάσεις της μπισκοτοποιίας «Βιολάντα» στα Τρίκαλα στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες γυναίκες, η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης εισέρχεται σε μια νέα, εξαιρετικά κρίσιμη φάση, υπό το βάρος σοβαρών καταγγελιών για πιέσεις και απολύσεις εργαζομένων που είχαν διαμαρτυρηθεί για την οσμή υγραερίου και είχαν καταθέσει στις Αρχές. Υπενθυμίζεται ότι αρκετοί υπάλληλοι της επιχείρησης είχαν αντιληφθεί την έντονη οσμή που προέκυπτε από τη διαρροή αερίου, εξαιτίας των αυθαιρεσιών στο εργοστάσιο.

Η οικογένεια της Βασιλικής Σκαμπαρδώνη, η οποία έχασε τη ζωή της στο εργοστάσιο αφήνοντας πίσω της δύο ανήλικα παιδιά, προχώρησε μέσω της πληρεξούσιας δικηγόρου της στην κατάθεση αναλυτικού υπομνήματος προς τον εισαγγελέα Εφετών Λάρισας, με στόχο την ακύρωση της αποφυλάκισης και την επιστροφή του κατηγορούμενου επιχειρηματία στη φυλακή.

Καταγγελίες

Οι πιο σοβαρές αιχμές του υπομνήματος αφορούν τις ενέργειες που σημειώθηκαν στον τόπο της τραγωδίας μετά την 26η Ιανουαρίου. Η πλευρά του θύματος καταγγέλλει μια εσπευσμένη προσπάθεια αλλοίωσης των δεδομένων του χώρου, προτού ολοκληρωθούν τα τελικά πορίσματα των ορισμένων πραγματογνωμόνων. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για άμεση αποξήλωση τεσσάρων υπόγειων δεξαμενών υγραερίου και για διαδικασίες ταχείας επανασύνδεσης του ηλεκτρικού ρεύματος, κινήσεις που, κατά την οικογένεια, θολώνουν την εικόνα των πραγματικών αιτιών της έκρηξης.

Παράλληλα, στο δικόγραφο περιλαμβάνονται μαρτυρίες και καταγγελίες για άσκηση πιέσεων προς το εναπομείναν προσωπικό. Αναφέρεται ότι στενά συγγενικά και διοικητικά πρόσωπα του επιχειρηματία έχουν υιοθετήσει μια συμπεριφορά εκφοβισμού απέναντι σε εργαζομένους, με σκοπό να αποτραπεί η αποκάλυψη της αλήθειας κατά την ανακριτική διαδικασία. Μάλιστα, σημειώνεται ότι υπάλληλοι που είχαν εκφράσει γραπτώς ή προφορικώς παράπονα για έντονη οσμή υγραερίου τις ημέρες που προηγήθηκαν του δυστυχήματος, έχουν ήδη απομακρυνθεί από τις θέσεις τους (τουλάχιστον δύο, όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες), γεγονός που η πλευρά των θυμάτων ερμηνεύει ως προσπάθεια απομόνωσης των κρίσιμων μαρτύρων.

Σύμφωνα με τη νομική εκπροσώπηση, το σκεπτικό του βουλεύματος για την αποφυλάκιση πάσχει από εσωτερικές αντιφάσεις, ενώ, όπως υποστηρίζεται, η ελευθερία του Κ. Τζωρτζιώτη εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ομαλή εξέλιξη της κύριας ανάκρισης. Από τη μία πλευρά, οι δικαστές αναγνωρίζουν την ύπαρξη σοβαρών και επαρκών ενδείξεων ενοχής αναφορικά με τη συστηματική παραβίαση των κανόνων ασφαλείας και πυροπροστασίας στον χώρο του εργοστασίου. Από την άλλη, ωστόσο, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται κίνδυνος υποτροπής ή τέλεσης νέων αδικημάτων.

Ενα από τα κεντρικά επιχειρήματα της οικογένειας Σκαμπαρδώνη συνδέεται άμεσα με τη διοικητική πραγματικότητα της Βιολάντα Α.Ε. Με βάση τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΓΕΜΗ), η δομή της επιχείρησης παρέμεινε αναλλοίωτη μετά το δυστύχημα. Ο κατηγορούμενος διατηρεί τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, με τη σύζυγο και τον γιο του να συμπληρώνουν το διοικητικό σχήμα, το οποίο ελέγχει παράλληλα και τη συναφή εταιρεία Vitafree.

Η πλευρά των θυμάτων υπογραμμίζει τη σημασία αυτής της επιχειρηματικής συνέχειας. Επισημαίνεται ότι ο επιχειρηματίας όχι μόνο δεν περιόρισε τη δραστηριότητά του, αλλά προχώρησε και στην επέκτασή της με νέα μονάδα στην Κοζάνη. Στο πλαίσιο αυτό, η επίκληση της κατοχής νόμιμων αδειών λειτουργίας από την υπεράσπιση χαρακτηρίζεται από την οικογένεια ως ανεπαρκής, με το σκεπτικό ότι και το κατεστραμμένο κτίριο Β της επιχείρησης διέθετε τις τυπικές εγκρίσεις, παρά τις ουσιαστικές ελλείψεις στις υποδομές ασφαλείας που εκ των υστέρων εντοπίστηκαν.

Το δεδικασμένο των Τεμπών

Η νομική επιχειρηματολογία της αίτησης δεν περιορίζεται στα στενά όρια των Τρικάλων, αλλά συνδέεται με τη γενικότερη τάση της ελληνικής Δικαιοσύνης σε υποθέσεις συλλογικού τραύματος. Η δικηγόρος της οικογένειας Σκαμπαρδώνη επικαλείται τη νομολογία του Αρείου Πάγου αλλά και το πρόσφατο, βαρύνουσας σημασίας, βούλευμα για την τραγωδία των Τεμπών (139/2023).

Η αναλογία που επιχειρείται είναι σαφής: σε εγκλήματα με μεγάλο αριθμό θυμάτων, όπου ο υπαίτιος κατέχει δεσπόζουσα θέση στον τόπο όπου διαμένουν και εργάζονται οι βασικοί μάρτυρες, οι παραδοσιακοί περιοριστικοί όροι – ακόμη και ο κατ’ οίκον περιορισμός – κρίνονται θεσμικά ανεπαρκείς. Η διατήρηση της οικονομικής και κοινωνικής επιρροής του κατηγορουμένου δημιουργεί, κατά τη νομολογία, μια αντικειμενική δυσκολία στη συγκέντρωση του αποδεικτικού υλικού, καθώς οι μάρτυρες βρίσκονται σε κατάσταση επαγγελματικής και προσωπικής εξάρτησης.

Η τελική απόφαση ανήκει πλέον στον εισαγγελέα Εφετών Λάρισας. Εάν το αίτημα γίνει δεκτό και ασκηθεί η έφεση, η υπόθεση θα παραπεμφθεί στο Δικαστικό Συμβούλιο Εφετών, το οποίο θα κληθεί να ζυγίσει τη σημασία της προσωρινής κράτησης ως μέτρου διασφάλισης της δικαιοσύνης απέναντι στο δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας του κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη.

real.gr/ ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΝΑΝΟΥ – ΠΗΓΗ: Realnews