22-09-2026, Ω/11:00′

«Ελεύθερη πτώση» των γεννήσεων στην Ελλάδα μέσα σε 15 χρόνια – Οι περιοχές που «σβήνουν

Οι λόγοι πίσω από την αλλαγή του δημογραφικού «προφίλ» της χώρας μας – Τι λέει ο καθηγητής, Βύρων Κοτζαμάνης 

Προβληματισμό και ανησυχία προκαλούν τα στοιχεία για τις γεννήσεις στην Ελλάδα, οι οποίες μέσα σε μόλις 15 χρόνια κατέρρευσαν από τις 117.000 το 2009 σε σχεδόν 67.000 το 2024, καταγράφοντας απώλεια περίπου 42%.

Ωστόσο, πίσω από αυτό το ποσοστό, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Τα Νέα», κρύβεται μια πολύ βαθύτερη αλλαγή, με λιγότερες γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, λιγότερα παιδιά ανά οικογένεια και τεκνοποίηση που μετατίθεται ολοένα και αργότερα.

Βέβαια, αυτή η δημογραφική καμπύλη δεν εξελίσσεται σε όλες τις περιοχές το ίδιο. Σε ορισμένες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας οι γεννήσεις έχουν μειωθεί περισσότερο από το μισό, ενώ σε αρκετά νησιά οι απώλειες είναι αισθητά μικρότερες.

Ενδεικτικά, σε Θεσπρωτία, Γρεβενά, Φθιώτιδα, Κοζάνη, Ευρυτανία και Φλώρινα η μείωση των γεννήσεων ξεπέρασε το 50%.

Επίσης, για την ίδια χρονική περίοδο (2024-2025), σε ακόμη δέκα νομούς της χώρας η μείωση κυμάνθηκε από 45% έως 50%.

Την ίδια ώρα, σε Κυκλάδες και Ζάκυνθο η μείωση ήταν μικρότερη ακόμα και του 15%, ενώ σε έξι νησιωτικούς νομούς, η μείωση ήταν μικρότερη του 30%.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Δημογραφίας και διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, Βύρων Κοτζαμάνης, που μίλησε στην εφημερίδα, η μείωση των γεννήσεων στην Ελλάδα άρχισε τη δεκαετία του ’70, ενώ υπήρξε ένα μικρό «διάλειμμα» από το 2003 έως το 2009 λόγω της μαζικής εισόδου αλλοδαπών στη χώρα μας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι γυναίκες που γεννήθηκαν στο τέλος της δεκαετίας του ’50 απέκτησαν δύο παιδιά, ενώ όσες γεννήθηκαν γύρω από το 1985 λιγότερα από 1,5.

Η μείωση, όπως σημειώνει ο ίδιος, αποτυπώθηκε και στους ετήσιους δείκτες γονιμότητας που από 2.200 παιδιά ανά 1.000 γυναίκες το 1979-1980, έχουν περιοριστεί στα 1.240 το 2024-2025.

newsbeast.gr

ΥΓ. Πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει “ελεύθερη πτώση” των γεννήσεων με αυτές τις πολιτικές που εφαρμόζονται για τη δημιουργία οικογένειας, την αδυναμία εύρεσης στέγης με δεδομένη την οικονομική “στενότητα” των μισθών γαλέρας, την ακρίβεια, τους πλειστηριασμούς πρώτης  κατοικίας, τη μετανάστευση, τη γήρανση του πληθυσμού… Επιβάλλεται η εφαρμογή άλλης φιλεργατικής πολιτικής με αναδιάρθρωση της δημοσιονομικής πολιτικής που χαρίζει απλόχερα δια. στους επιχειρηματικούς ομίλους, αφαιρώντας τα από τους εργαζόμενους, τους πραγματικούς παραγωγούς του πλούτου στη χώρα μας.