06-09-2026, Ω/15:30′
Η μαζική συμμετοχή της ΠΕΑΠΣ στη ΔΕΘ επιβεβαιώνει την αγωνιστικότητα των αποστράτων
Για συντάξεις αξιοπρέπειας, ουσιαστική ιατροφαρμακευτική κάλυψη και ένα πλήρως στελεχωμένο και σύγχρονα εξοπλισμένο Πυροσβεστικό Σώμα.
Η μαζική συμμετοχή των μελών της ΠΕΑΠΣ στη χθεσινή κινητοποίηση στο πλαίσιο της ΔΕΘ έστειλε ένα καθαρό μήνυμα: οι απόστρατοι πυροσβέστες δεν αποδέχονται να παραμένουν θεατές απέναντι στην υποβάθμιση της ζωής τους και στην απαξίωση των δικαιωμάτων τους. Παραμένουμε ενεργοί, ενωμένοι και αγωνιστικοί, διεκδικώντας όσα δικαιούμαστε ύστερα από δεκαετίες υπηρεσίας και προσφοράς.
Η παρουσία της ΠΕΑΠΣ στη ΔΕΘ δεν ήταν εθιμοτυπική. Ήταν έκφραση συσσωρευμένης αγανάκτησης για τις συντάξεις πείνας, την ακρίβεια, το υψηλό κόστος των φαρμάκων και τις μεγάλες μηνιαίες κρατήσεις για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ήταν, ταυτόχρονα, δήλωση αλληλεγγύης προς τους εν ενεργεία συναδέλφους μας, οι οποίοι συνεχίζουν να υπηρετούν σε ένα Πυροσβεστικό Σώμα με σοβαρή υποστελέχωση και ανεπάρκεια σύγχρονων μέσων.
Όποιος υπηρέτησε για δεκαετίες στο Πυροσβεστικό Σώμα γνωρίζει καλά τι σημαίνει καθήκον. Σημαίνει ατελείωτες ώρες υπηρεσίας, επιφυλακές, μεταθέσεις, απουσία από την οικογένεια και επιχειρήσεις στις οποίες η ανθρώπινη ζωή κρίνεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Σημαίνει έκθεση στη φωτιά, στον καπνό, σε επικίνδυνες ουσίες και σε ακραία σωματική και ψυχική καταπόνηση.
Απέναντι σε αυτή την πολυετή προσφορά, η Πολιτεία επιφυλάσσει σήμερα για πολλούς αποστράτους συντάξεις που δεν εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή ζωή.
Οι διαδοχικές περικοπές, η προσωπική διαφορά, η φορολογία και η συνεχής απώλεια αγοραστικής δύναμης έχουν μετατρέψει τη σύνταξη σε εισόδημα απλής επιβίωσης. Οι κυβερνήσεις μπορεί να παρουσιάζουν οικονομικούς δείκτες και αριθμούς ευημερίας, όμως η πραγματική οικονομία αποτυπώνεται στο τραπέζι κάθε οικογένειας, στον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος, στο σούπερ μάρκετ, στο πρατήριο καυσίμων και στο φαρμακείο.
Η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημα πριν ολοκληρωθεί ο μήνας. Τα τρόφιμα, η ενέργεια, τα καύσιμα και οι βασικές υπηρεσίες έχουν γίνει δυσβάσταχτα. Για τους αποστράτους, όμως, υπάρχει μία ακόμη κρίσιμη επιβάρυνση: το ολοένα αυξανόμενο κόστος της υγείας και των φαρμάκων.
Από τις συντάξεις μας παρακρατούνται κάθε μήνα περίπου 90 έως 150 ευρώ, ανάλογα με το ύψος τους, για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Παρά τις σημαντικές αυτές κρατήσεις, εξακολουθούμε να πληρώνουμε συμμετοχή στα φάρμακα, ιδιωτικές ιατρικές επισκέψεις, διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπείες. Όταν οι μεγάλες αναμονές και οι ελλείψεις του δημόσιου συστήματος υγείας αναγκάζουν τον συνταξιούχο να απευθυνθεί στον ιδιωτικό τομέα, το κόστος γίνεται ακόμη μεγαλύτερο.
Πληρώσαμε εισφορές σε όλη την υπηρεσιακή μας ζωή. Εξακολουθούμε να πληρώνουμε υψηλές κρατήσεις και μετά την αποστρατεία μας. Κι όμως, όταν έρχεται η ώρα της ανάγκης, καλούμαστε να βάλουμε ξανά βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Ούτε δίκαιο ούτε φυσιολογικό.
Η υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και η περίθαλψη ως ατομική ευθύνη. Ιδιαίτερα για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, που έχουν αυξημένες ανάγκες και συχνά αντιμετωπίζουν χρόνια προβλήματα υγείας, η δωρεάν και ουσιαστική πρόσβαση σε γιατρούς, εξετάσεις, θεραπείες και φάρμακα αποτελεί στοιχειώδες κοινωνικό δικαίωμα.
Την ίδια ώρα, οι εν ενεργεία συνάδελφοί μας καλούνται να ανταποκριθούν σε ολοένα περισσότερες και δυσκολότερες αποστολές μέσα σε ένα Πυροσβεστικό Σώμα που λειτουργεί στα όριά του.
Η χρόνια υποστελέχωση, οι διαφορετικές εργασιακές σχέσεις, οι χιλιάδες οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης, ο γερασμένος σε πολλές περιπτώσεις στόλος, οι μεγάλες ανάγκες συντήρησης και οι ελλείψεις σε σύγχρονα μέσα και κατάλληλο ατομικό εξοπλισμό δεν μπορούν να καλύπτονται διαρκώς από το φιλότιμο και την αυτοθυσία του προσωπικού.
Οι πυροσβέστες δεν αντιμετωπίζουν μόνο τις δασικές πυρκαγιές. Καλούνται να επέμβουν σε πλημμύρες, σεισμούς, τροχαία, βιομηχανικά ατυχήματα, απεγκλωβισμούς και κάθε μεγάλη φυσική ή τεχνολογική καταστροφή. Οι αρμοδιότητες και οι επιχειρησιακές ανάγκες αυξάνονται χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση σε μόνιμο προσωπικό, μέσα και υποδομές.
Κάθε καλοκαίρι ακούμε μεγάλα λόγια για τον ηρωισμό των πυροσβεστών. Ο ηρωισμός, όμως, δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι για την απουσία οργανωμένης πρόληψης, για τα κενά σε προσωπικό και για την ανεπάρκεια των μέσων. Η κλιματική κρίση είναι υπαρκτή, αλλά δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μόνιμη δικαιολογία για όλες τις ελλείψεις και τις παραλείψεις.
Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, του φυσικού πλούτου και της λαϊκής περιουσίας απαιτεί ένα ισχυρό, πλήρως στελεχωμένο και σύγχρονα εξοπλισμένο δημόσιο Πυροσβεστικό Σώμα. Απαιτεί μόνιμες προσλήψεις, ενιαίες εργασιακές σχέσεις, σύγχρονα οχήματα, επαρκή μέσα ατομικής προστασίας και ολοκληρωμένο σχεδιασμό πρόληψης.
Οι συντάξεις πείνας και η υποστελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος δεν είναι δύο άσχετα μεταξύ τους προβλήματα. Αποτελούν αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής αντίληψης, που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές ανάγκες, την υγεία, την ασφάλεια και την πολιτική προστασία ως δημοσιονομικό κόστος.
Χρήματα υπάρχουν. Το πραγματικό ερώτημα είναι πού κατευθύνονται, ποιες ανάγκες υπηρετούν και ποιοι τελικά καλούνται να πληρώσουν. Και μέχρι σήμερα τον λογαριασμό τον πληρώνουν σταθερά οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι λαϊκές οικογένειες.
Η μαζική παρουσία της ΠΕΑΠΣ στη ΔΕΘ απέδειξε ότι οι απόστρατοι δεν συμβιβάζονται με αυτή την πραγματικότητα. Δεν ζητούμε προνόμια, τιμητικούς λόγους και εύκολα χειροκροτήματα. Απαιτούμε να αναγνωριστούν έμπρακτα τα χρόνια εργασίας, οι εισφορές και η προσφορά μας.
Διεκδικούμε πραγματικές αυξήσεις στις συντάξεις, αποκατάσταση των απωλειών, ουσιαστική αντιμετώπιση της προσωπικής διαφοράς και πλήρη δημόσια ιατροφαρμακευτική κάλυψη, χωρίς νέες επιβαρύνσεις για φάρμακα, εξετάσεις και θεραπείες.
Παράλληλα, στεκόμαστε δίπλα στους εν ενεργεία συναδέλφους μας και διεκδικούμε μαζί τους ένα Πυροσβεστικό Σώμα αντάξιο των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών. Ένα Σώμα με επαρκές μόνιμο προσωπικό, σύγχρονα μέσα, σωστή εκπαίδευση και πραγματική προστασία της υγείας και της ζωής των πυροσβεστών.
Η αξιοπρέπεια των αποστράτων και η ασφάλεια των εν ενεργεία συναδέλφων δεν είναι κόστος. Είναι δικαιώματα κατακτημένα με δεκαετίες δουλειάς, κινδύνων και κοινωνικής προσφοράς.
Και τα δικαιώματα δεν χαρίζονται. Κατακτώνται και υπερασπίζονται με ενότητα, συλλογικότητα και αγώνα.
Γιάννης Μαντής, Ανώτατος Αξιωματικός Πυροσβεστικού Σώματος ε.α.
