Στην αρχή του σχολικού έτους 2024-25 και στον προγραμματισμό των εκπαιδευτικών δράσεων προτάθηκε από τη Διεύθυνση του σχολείου η επίσκεψη στην «Βιολάντα». Η δυνατή επιχειρηματολογία που αντλούσε από το αξιακό σύστημα της «φιλελεύθερης» κοινωνίας και της «οικονομίας της αγοράς» φάνηκε να πείθει τον Σύλλογο Διδασκόντων ώστε να αποδεχτούν τη συγκεκριμένη πρόταση. Εξάλλου, εκπαιδευτικές επισκέψεις σε επιχειρήσεις και βιομηχανίες τα τελευταία χρόνια εντάσσονται στο πλαίσιο προώθησης του «ανοιχτού σχολείου» στην κοινωνία και την αγορά εργασίας.

Οι διδασκόμενοι, στο πλαίσιο του μαθήματος της Τεχνολογίας, θα είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά το μπισκότο μέσα από την γραμμή παραγωγής καθώς και το ήθος του «επιχειρείν» που προβάλλεται ως πρότυπο  στη μαθητική νεολαία της εποχής.

Μια ηλιόλουστη ανοιξιάτικη μέρα λοιπόν βρέθηκαν με το πούλμαν  στο εργοστάσιο. Στην υποδοχή, ο υπεύθυνος καλωσόρισε τις μαθήτριες και τους μαθητές και στη συνέχεια ξεναγήθηκαν στην «πράσινη» Βιολάντα. Καταρχάς ενημερώθηκαν για την τεχνολογία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ Steam Free», μια παγκόσμια περιβαλλοντική καινοτομία, η οποία έλαβε από την Eurocert το πιστοποιητκό ZETA (Zero Emissions To Air) .

Στη συνέχεια παρακολούθησαν με προσοχή όλα τα στάδια παραγωγής ώστε να έχουν εικόνα από τη διαδικασία με την οποία ένα ένα τα υλικά δένονταν μεταξύ τους για να μετατραπούν στο γλυκό όνειρο κάθε παιδιού, το μπισκότο.

Ωστόσο,η προέλευση και η σύνθεση των διαφόρων υλικών και προσθετικών (φοινικέλαιο, κοχενίλη/καρμίνιο) που έχουν δεχτεί κριτική, δεν απασχολούσε τα παιδιά που αναζητούσαν μόνο τη γεύση και την απόλαυση.

Στην έξοδο δοκίμασαν δωρεάν μπισκοτάκια,  αλλά και αγόρασαν από το πρατήριο του εργοστασίου.

Στο λίγο χρόνο που είχαν περιμένοντας το πούλμαν για την επιστροφή στο σχολείο, στάθηκαν να κοιτάζουν με θαυμασμό αυτή την υπερσύγχρονη μονάδα παραγωγής με τα πεντακάθαρα τζάμια και την τεράστια έκταση. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν από το μοναδικό φαινόμενο όπου μέσα στο εργοστάσιο οι φούρνοι έψηναν μπισκότα και εξωτερικά δεν έβγαινε από πουθενά καπνός. Αστειευόμενα φώναζαν μεταξύ τους  ZETA…ZETA !

Η Green Violanta  είχε κατορθώσει να μειώσει δραστικά το δικό της αποτύπωμα άνθρακα στο περιβάλλον με ευγενή στόχο τον περιορισμό του φαινομένου του θερμοκηπίου γιατί …there is no planet B (δεν υπάρχει άλλος πλανήτης), όπως υποστηρίζεται στην ιστοσελίδα της επιχείρησης.

«Μέσα από μια σειρά στρατηγικών πρωτοβουλιών και υπεύθυνων πρακτικών διαμορφώνουμε ένα πιο βιώσιμο μέλλον για τους ανθρώπους, την κοινωνία, το περιβάλλον.»

Άρεσε στα παιδιά που διάβαζαν αυτά τα ωραία λόγια ελπίδας για μια «βιώσιμη ανάπτυξη», όπως άκουγαν καθημερινά να λέγονται παντού…

Ένα χρόνο μετά ήρθε η ανατροπή. Ξημερώματα Δευτέρας (26-1-2026 ) έγινε η μεγάλη έκρηξη (Big Bang), το εργοστάσιο κόπηκε στα δύο και αποδείχτηκε ότι there is no plan B (δεν υπάρχει δεύτερο σχέδιο) για έκτακτες καταστάσεις.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα έγιναν στάχτη, άνθρακας ο θησαυρός της πράσινης ανάπτυξης… και το αποτύπωμα του «άοσμου» προπανίου έσβησε το όνειρο !

Το μπαμ της «Βιολάντα» ακούστηκε στον ύπνο των παιδιών αλλά και στον ξύπνιο τους όταν το παραμύθι έλαβε τέλος. Το εργοστάσιο «έλαμψε» για τελευταία φορά μέσα στη νύχτα.

Ωστόσο, το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι πώς ένα τόσο υπερσύγχρονο εργοστάσιο με τόσα βραβεία δεν πληρούσε τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις ασφαλούς λειτουργίας και προστασίας του προσωπικού.

Ποιος και πότε έδωσε τις άδειες λειτουργίας και στη συνέχεια πότε έγιναν οι τελευταίοι έλεγχοι; Ακούγεται ότι το υπόγειο απ` όπου ξεκίνησε το κακό και προκάλεσε την έκρηξη ήταν αυθαίρετο και αδήλωτο.

Το τραγικό αποτέλεσμα ήταν σε μια βάρδια νυχτερινή ν` αφήσουν το τελευταίο τους αποτύπωμα πέντε εργάτριες- μητέρες που δούλευαν για το νυχτοκάματο της επιβίωσης χωρίς να περιμένουν κανένα βραβείο. Θυσία ζωής για χάρη του κέρδους.

Η ώρα του μαθήματος της Τεχνολογίας τελείωνε. Με αφορμή την περίπτωση της «Βιολάντα», οι «ανήσυχοι» μαθητές της τάξης έθεσαν στον εκπαιδευτικό  αμείλικτα ερωτήματα.

«Κύριε, μετά την έκρηξη και τον θάνατο των πέντε εργατριών μπορούμε να μιλάμε ακόμα για υγιή επιχειρηματικότητα,  καινοτομία και πράσινη ανάπτυξη;  Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε  εργατικό δυστύχημα ή εργοδοτικό έγκλημα; ». Από το τελευταίο θρανίο ακούστηκε. « Καλά, τώρα. Πράσινη ανάπτυξη και πράσιν` άλογα…Στο τέλος, θα πληρώσουν οι υπεύθυνοι ή μήπως το θάψουν κι αυτό; »

Το κουδούνι χτύπησε για το σχόλασμα και οι μαθητές απάντηση δεν πήραν γιατί το σχολείο είχε ήδη πάρει το δρόμο του. Το δρόμο της αγοράς…

Υ.Γ  Το παρόν άρθρο αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής στις πέντε εργάτριες, την Αγάπη, την Αναστασία, την Βασιλική, την Έλενα και την Σταυρούλα που «έφυγαν» άδικα από πράξεις και παραλείψεις της εργοδοσίας στην τελευταία νυχτερινή βάρδια της ζωής τους.

www.huffingtonpost.gr / Ανδριανή – Διονυσία Στράνη