15-07-2026, Ω/19:20΄
Κάτω από το Βοώτη βρίσκεται ο μεγάλος ζωδιακός αστερισμός της Παρθένου. Πρόκειται για το έκτο σύμβολο του ζωδιακού κύκλου. Περιέχει πάνω από 120 άστρα και περιλαμβάνει ένα ολόκληρο σμήνος γαλαξιών. Ο Ήλιος μπαίνει στο ζώδιο αυτό τον Αύγουστο.
Η Παρθένος συμβολίζει την Περσεφόνη την κόρη του Δία και της Δήμητρας. Πήρε το όνομα Παρθένος από την παρθένα θεά Δήμητρα, που είναι η μητέρα Γη, η θεϊκή και παγκόσμια Μητέρα, θεά της ευφορίας της γης (Δη-μήτηρ δηλ. Γη-μήτηρ). Έτσι, ο αστερισμός της Παρθένου ταυτίζεται και με τη Δήμητρα και με την όμορφη Περσεφόνη (στο γνωστό μύθο που δεν θα επαναλάβουμε εδώ).
Οι αρχαίοι Έλληνες την φαντάζονταν να κρατάει στο δεξί της χέρι ένα κλαδί από φοίνικα και στο αριστερό της ένα στάχυ, ως θεά του θερισμού. Γι΄ αυτό το λόγο το λαμπρότερο άστρο της ονομάζεται Στάχυς.
Το Στάχυ που κρατά η Παρθένος στο χέρι της οι Άραβες αστρονόμοι τον ονόμασαν Μονήρη (μοναχικό) και Απροστάτευτο γιατί δεν βρίσκεται κοντά του κανένα άλλο άστρο τέτοιου μεγέθους.
Σύμφωνα με τον Άρατο, η Παρθένος παριστάνει τη θεά Αστραία, κόρη του Δία και της Θέμιδας ή του Τιτάνα Αστραίου και της Ηώς. Η Αστραία ήταν θεά της αγνότητας και της δικαιοσύνης, γι΄ αυτό ονομαζόταν και Δίκη. Κατά τον χρυσό αιώνα της δικαιοσύνης, τον οποίοι οι αρχαίοι ποιητές ονόμασαν αιώνα της Αστραίας, αυτή και άλλοι θεοί συγκατοικούσαν με τους ανθρώπους στη Γη. Κατά το Σιδηρούν αιώνα, όμως, όταν άρχισαν οι πόλεμοι και οι άνθρωποι παραμέλησαν το δίκαιο και εγκληματούσαν, οι θεοί εγκατέλειψαν τη Γη με πρώτη την Αιδώ, ενώ τελευταία έφυγε η παρθένα θεά Αστραία, που όπως αναφέρει ο Οβίδιος πέταξε στον ουρανό. Έτσι, η Αστραία σχημάτισε το ζωδιακό αστερισμό της Παρθένου. Παριστάνεται συνήθως να κρατάει στο ένα χέρι της το ζυγό της δικαιοσύνης και ένα κλαδί από φοίνικα, και στο άλλο ένα στάχυ ή ένα σπαθί.
Ο Βιργίλιος επωφελήθηκε από αυτή την παράδοση, κατά την οποία η επάνοδος του αστερισμού στον ανατολικό Ορίζοντα πριν από την Ανατολή του Ήλιου, θεωρήθηκε ως η επάνοδος της νέας εποχής ευδαιμονίας, επικράτησης διαρκούς ειρήνης και αδιάφθορης δικαιοσύνης. Έτσι στη «Δ΄ Εκλογή του», αναφερόμενος στην ειρήνη του Μάρκου Αντωνίου και του Αύγουστου Οκτάβιου, σαν αρχή νέας εποχής ευδαιμονίας – σύμφωνα με τα λεγόμενα της Σίβυλλας – ως μεταβολή του Σιδηρού αιώνα πάλι σε Χρυσό.
Σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή, η Παρθένος είναι η Ηριγόνη, η παρθένα κόρη του βασιλιά της Αττικής Ικάριου ή Ικαρίωνα, που την έκανε αστερισμό ο Διόνυσος. Στη ρωμαϊκή εποχή ο αστερισμός της Παρθένου συσχετιζόταν με το ρωμαϊκό αντίστοιχο της θεάς Δήμητρας, την Ceres, και οι Ρωμαίοι είχαν καθιερώσει μεγάλη εορτή γονιμότητας προς τιμήν της γύρω στα μέσα Απριλίου. Στην Αίγυπτο η Παρθένος συνδεόταν με κάποιες πλευρές της μεγάλης ζωογόνας θεάς Ίσιδας, συζύγου του Οσίριδος, θεά επίσης σχετική με τη γονιμότητα και την καρποφορία της γης γύρω από το Νείλο. Για τους Ασσύριους ήταν η Βααλίτα, η σύζυγος του θεού Βάαλ, θεού συγγενικού με το Διόνυσο.
Κυβερνάται από τον Ερμή και επειδή ανταποκρίνεται στον αριθμό έξι, δηλαδή και τις δύο μαζί, συμβολίζει τον ερμαφροδιτισμό, ένα στάδιο όπου οι δυνάμεις είναι δυαδικές, θετικές και αρνητικές. Γι΄ αυτό πολλές φορές η Παρθένος αναπαριστάνεται με τα σύμβολα της ψυχής και της σφραγίδας του Σολομώντα – τα δύο πλεγμένα τρίγωνα (του νερού και της φωτιάς) που σχηματίζουν τον εξάκτινο αστέρα. Στις μυθολογίες και τις θρησκείες, η Παρθένος συνδέεται πάντα με τη γέννηση ενός θεού ή ημίθεου, που είναι η υπέρτατη έκφραση της ενέργειας – συνείδησης.
Φίλες και φίλοι η ξενάγηση στο διάστημα στον υπέροχο κόσμο των άστρων και του Σύμπαντος με όχημα το μύθο δίνει διάσταση μαγική, αποκαλύπτοντας τις κρυφές ομορφιές του ουρανού που μας περιβάλει.
Και όπως αποδίδεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο, «ακούστε την εσωτερική φωνή σας και κοιτάξτε μέσα στο άπειρο του Χώρου και του Χρόνου. Εκεί αντιλαλούν το τραγούδι των Άστρων, η φωνή των Αριθμών, η Αρμονία των Σφαιρών. Κάθε ήλιος είναι σκέψη του Θεού, κάθε πλανήτης τόπος της».
Σας ευχόμαστε ένα όμορφο βράδυ και μια θαυμαστή εβδομάδα! Το ταξίδι μας θα συνεχιστεί την ερχόμενη Δευτέρα με την Κόμη της Βερενίκης.
ΒΑΣΩ ΔΕΝΔΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΕΣ: «ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥΣ»: ΣΤΡΑΤΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ-ΜΑΝΟΣ ΔΑΝΕΖΗΣ, « “ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ”: JUAN EDUARDO CIRLOT.
